На далекiм востраве адбылося iвержэнне вулкана. Так называуся новы фильм. Мяне (пригласили, попробуй сам перевести) туды маi сябры. У мяне яшче есць кот Кузя, я вельмi люблю з iм размауляць. Я расказвау яму як мне (хочется, подумай как писать) туды. Вось сення дваццаць семае лiстапада, мы пайшли у кiно. Фiльм быу вельмi цiкавы!
-Нада будзе яшчэ раз туды (сходить, найди перевод) ! - казау Васька.
-Да, добра. А калi? - i тут я (вспомнил), што забыу пакармiць Кузю. - Мне пара, пака! - тут я збег.
дома я убачыу, як жалабнамяукае Кузька. Ен застауся галодны.
-Цяпер я цябе не забуду!
Шыншылы не растуць больш за сорак сантыметраў у даўжыню, праўда іх хвосцік можа быць досыць доўгім, амаль пятнаццаць сантыметраў. Але пры гэтым звярок не важыць больш кілаграма. Гэта жывёла з-за сваёй шчыльнай густой кажушкі нагадвае шарык, настолькі ён кругленькі. І вушкі, і галоўка, і вочкі ў шыншылы таксама круглявай формы.
Жывёла мае шэраг асаблівасцяў. Напрыклад, яно бачыць у цемры. А вушная ракавіна сканструяваная так, што ў ёй ёсць перапонка, якая ў патрэбны момант перакрывае вуха, каб не пранікаў пясок, у якім яно так любіць «купацца». А яшчэ ў шыншыл вельмі цікава уладкованы шкілет, за кошт чаго звярок пранікае ў любыя, нават маленькія і вузкія адтуліны. Заднія ягоныя рукі даўжэй перадпакояў, дзякуючы ім ён можа высока скакаць.