Белору́сский язы́к (самоназвание — беларуская мова) — один из восточнославянских языков, национальный язык белорусов.
Белорусский язык — государственный язык Республики Беларусь (наравне с русским), вс язык некоторых муниципалитетов Польши, официальный язык Союзного Государства.
Общее число владеющих — примерно 7 миллионов человек[2].
Для записи белорусского языка используется кириллица (см. белорусский алфавит), весьма редко и неофициально — латинский алфавит (см. белорусский латинский алфавит). Имеет два варианта языковой нормы: доминирующая официальная орфография (введённая с 1933 года) и тарашкевица (также именуемая «классическое правописание», официально применявшаяся с 1918 по 1933 год; ныне используемая ограниченно и неофициально)
Объяснение:
Матчына сэрца гатова ўсім ахвяраваць дзеля любага дзіцяці свайго.
У ВНУ
1. (Дзеля) дзіцяці — назоўнік.
2. Пачатковая фор¬ма — дзіця.
3. Агульны, адушаўлёнЫ, канкрэтны.
4. Ніякага роду, рознаскланяльны; ужыты у адзіночным ліку, родным склоне.
5. Выконвае функцыю дапаўпення.
У школе
1. (Дзеля) дзіцяці — назоўнік.
2. Пачатковая форма — дзіця.
3. Агульны, адушаўлёны.
4. Ніякага роду, рознаскланяльны; ўжыты ў адзіночным ліку, родным склоне.
5. З’яўляецца дапаўненнем.
Юнак быў старшым піянерважатым школы.
У ВНУ
1. (Быў) піянерважатым — назоўнік.
2. Пачатковая фор¬ма — піянерважаты.
3. Агульны, адушаўлёны, канкрэтны.
4. Мужчынскага роду, ад’ектыўнага скланення; ужыты ў адзіночным ліку, творным склоне.
5. Выступае ў ролі іменнай часткі выказніка.
У школе
1. (Быў) піянерважатым — назоўнік.
2. Пачатковая форма — піянерважаты.
3. Агульны, адушаўлёны.
4. Мужчынскага роду, скланяецца як прыметнік; ужыты ў адзіночным ліку, творным склоне.
5. Уваходзіць у склад выказніка быў піянерважатым.
Валодзя быў апрануты ў добрае шэрае паліто.
У ВНУ
1. Паліто — назоўнік.
2. Пачатковая форма — паліто.
3. Агульны, неадушаўлёны, канкрэтны.
4. Ніякага роду, нескланяльны, тут мае форму адзіночнага ліку; ужыты ў вінавальным склоне.
5. Выконвас функцыю дапаўнення.
У школе
1. Паліто — назоўнік.
2. Пачатковая форма — паліто.
3. Агульны, неадушаўлёны.
4. Ніякага роду, нескланяльны, тут мае форму адзіночнага ліку; ужыты ў вінавальным склоне.
5. З’яўляецца дапаўненнем.