Объяснение:
произведении поэт выступает как наблюдатель и рассказчик. Именно его глазами мы видим дивные картины родной природы. Автор применяет выразительные эпитеты, чтобы передать красоту пейзажа: «пёстрых нив», «над простором позлащённым». Легко вызвать в памяти звуки быстрого нежного весеннего дождика, когда встречаешь в тексте эпитет «шумом робким и смущённым», которым Валерий Яковлевич характеризует это явление.
Чтобы придать живости строкам, поэт использует сравнения. например, дождевая вода или целый мир, приобретают новые черты, когда автор сопоставляет их с растениями или даже людьми («мир, как дитя»):
Ветер струи гнёт в изгибы,
Словно стебли камыша.Во второй строфе поэт сравнивает птиц с рыбами. Действительно, птиц в небе, затянутом пеленой дождя. Этот параллелизм наталкивает на мысль о том, что в природе все вещи равноценны и одинаково важны.
Жоңғы – ағаш, мүйіз, металл бұйымдарын жону, өңдеу үшін қолданылатын, асыл болаттан жасалған құрал. Қос қолдап ұстау үшін екі басы екі тұтам ағашқа немесе мүйізге сапталады. Үйшілер мен арба, шана жасаушылар ағашты кептірерде әуелі қабығын Жоңғымен сыдырып тазартады. Ағаш өңдеуге арналған Жоңғының үстірік сүргі, аталғы, сарнауық, бүкір Жоңғы деген түрлері болады. Жоңғының тезден шығып кепкен уық, кереге, өре ағаштарға өрнек жүргізгенде қолданылатын ирек тісті түрлерін сарнауық деп, ал түзу сүргілей отырып, ойыс сызатты, дөңес қобылы өрнектер жасау үшін қолданылатын, арнаулы жүз отырғызылған түрін үстірік сүргі деп атайды. Ағашты, мүйізді қырып өңдегенде кедір жүзді, көбелі, қобылы Жоңғылар қолданылады