Ежелгі дәуір әдебиетіне б.з.д. VІІ – б.з. ІХ ғасырды және Х – ХІІ ғасырды қамтитын түрлі әдеби мұралар мен жазба ескерткіштер жатады. Зерттеуші ғалымдар: Х.Сүйіншалиев, А.Қыраубаева, Н.Келімбетов, т.б. ежелгі дәуір әдебиетін төмендегідей дәуірге бөлген.
«Тәңірлік дәуір әдебиеті» – б.з.д. VІІ – б.з. ІХ ғасыр мұралары.
Орта түркі дәуірі – Х – ХІІ ғасыр мұралары – бұл дәуір 2 кезеңнен тұрады:
1) Қараханид кезеңі; 2) Алтын Орда кезеңі.
Ислам дәуіріндегі әдебиет.
«Алып ер Тұңға» дастаны – б.з.д. VІІ ғасыр мұрасы. Алып ер Тұңға – өте көне заманда өмір сүрген түркілердің көсемі. Алып ер Тұңға қайтыс болғанда, артында қалған елі жоқтау шығарған. Жоқтауда опасыз дүниенің Алып ер Тұңғаны да аямағанын, түркілердің оның қазасына қайғырып, бөрідей ұлып, жағасын жыртып жылағаны жырда:
Бөрідей жұрт ұлысып,
Айқаймен жаға жыртысып,
Өкірген үнін өшіртіп,
Жылаған көзден жас өрер, –
деген жолдармен берілген.
Алып ер Тұңға ХІ ғасырда Иранның ұлы ақыны Фирдоусидің «Шахнама» кітабында Тұранның патшасы Афрасияп болып суреттелген.
Орхон ескерткіштері – Түркі қағанатының тәуелсіздігі, елге қорған болған батырлар мен көсемдерді дәріптеу негізінде туған. Олар: Түркі қағанатының негізін құраған Бұмын қаған, Елтеріс қаған, Елтерістің ақылшы, кеңесшісі Тонұқұқ жырау, әкесі Елтеріс өлгеннен соң жиырма төрт жылдан кейін таққа отырған Білге қаған, әскербасы Күлтегін. Орхон ескерткіштері – осы тарихи тұлғаларға арнап тасқа қашалып жазылған әдеби мұралар. Жырда түркі халқының тауғаштарға – қытайға қараған түркі тайпаларына – тәуелді болу себебі ел ішінде береке-бірліктің болмауынан екені баса айтылған. Елге тәуелсіздік әперу үшін бел шешпей күрескен Білге қағанның ерлігі жырда:
Түркі халқы үшін
Түн ұйықтамадым,
Күндіз отырмадым.
Төрт бұрыштағы халықты
Бәрін бейбіт қылдым, тату қылдым, –
деген жыр жолдарымен берілген.
Жырда әскербасы болған Күлтегін тұлғасы да ерекше жырланған. Күлтегін 47 жаста қайтыс болғанда, оның қазасына халықтың қайғыруы да барынша нанымды берілген.
«Оғызнама» дастаны – ІХ ғасырда Жетісу, Сыр өңіріне кеңінен тараған, қырықтан астам хикаядан тұратын түркі халықтарына ортақ туынды. Дастанның негізгі кейіпкері – Оғыз, оның анасы – Айқаған, Оғыздың ақылшысы – Ұлық Түрік, Оғыздың балалары – Күн, Ай, Жұлдыз, Көк, Тау, Теңіз. «Оғызнаманың» ұйғыр әрпімен жазылған нұсқасы Париж кітапханасында сақтаулы. «Оғызнама» дастанының негізгі идеясы – түркі елін бірлікке шақыру, достық пен адамгершілікке үндеу, сыртқы жауға қарсы күресу. «Оғызнама» дастанының өзіндік ерекшелігі – мифологиялық суреттердің мол кездесуі.
Қорқыт – ҮІІІ ғасырда Сыр бойындағы Жанкент қаласында өмір сүрген түркілердің оғыз ұлысынан шыққан асқан сәуегей, бақсы, күйшілік, жыраулық өнердің атасы. Қорқыт айтқан жырлар ХҮ ғасырда қара сөзбен хатқа түскен. «Қорқыт ата» кітабында он екі жыр бар. Олар: «Дерсеханұлы Бұқаш туралы жыр», «Байбөрі баласы Алып Бамсы», «Тоқа баласы Ержүрек Темірұлы», «Төбекөз биді өлтірген Бисат батыр», «Қазан бектің ауылын жау шапқаны туралы жыр», т.б. «Қорқыт ата» кітабының екі нұсқасы сақталған: 1) он екі жырдан тұратын Дрезден нұсқасы; 2) алты жырдан тұратын Ватикан нұсқасы. Қорқыттың артына қалдырған көптеген нақыл сөздері бар. Олардың көбі қазақ халқының мақал-мәтелдерімен ұқсас болып келеді.
Высокую хозяйственную ценность представляют пастбища лесоболотной, лесостепной и степной зон, особенно заливные луга по доли нам Оби, Иртыша, Енисея и их крупных притоков. Обилие естественных лугов создает здесь прочную базу для дальнейшего развития животноводства и значительного повышения его продуктивности. Важное значение для развития оленеводства имеют ягельные пастбища тундры и лесотундры, занимающие в Западной Сибири более 20 млн. га; на них выпасается более полумиллиона домашних оленей.
Значительная часть равнины занята лесами — березовыми, сосновыми, кедровыми, пихтовыми, еловыми и лиственничными. Общая лесопокрытая площадь превышает в Западной Сибири 80 млн. га; запас древесины около 10 млрд. м3, а ежегодный ее прирост — свыше 10 млн. м3. Здесь располагаются ценнейшие лесные массивы, которые дают древесину для различных отраслей народного хозяйства. Наиболее широко используются в настоящее время леса вдоль долин Оби, низовьев Иртыша и некоторых их судоходных или сплавных Притоков. Но многие леса, в том числе особенно ценные массивы кондовой сосны, находящиеся между Уралом и Обью, освоены еще слабо.
Десятки крупных рек Зап. Сибири и сотни их притоков служат важными судоходными магистралями, связывающими южные районы с крайним севером. Общая длина судоходных рек превышает 25 тыс. км. Примерно такова же и протяженность рек, по которым осуществляется сплав древесины. Полноводные реки страны (Енисей, Обь, Иртыш, Томь и др. ) обладают большими энергетическими ресурсами; при полном использовании они могли бы обеспечить получение более 200 млрд. кВт·ч электроэнергии в год. Первая крупная Новосибирская ГЭС на реке Оби мощностью 400 тыс. кВт вступила в строй в 1959 г. ; выше ее создано водохранилище площадью 1070 км2. В дальнейшем предполагается сооружение ГЭС на Енисее (Осиновской, Игарской) , в верховьях Оби (Каменской, Батуринской) , на Томи (Томской) .
Воды больших западносибирских рек могут быть использованы также для орошения и обводнения полупустынных и пустынных областей Казахстана и Средней Азии, уже сейчас испытывающих значительный недостаток водных ресурсов. В настоящее время проектные организации разрабатывают осн. положения и технико-экономическое обоснование переброски части стока сибирских рек в бассейн Аральского моря.
В результате исследований в толщах мезозойских отложений центральных районов Зап. Сибири открыто уже более 120 месторождений нефти. Основные нефтеносные площади располагаются в Среднем Приобье — в Нижневартовском (в том числе Самотлорское месторождение, на котором можно добывать нефти до 100-120 млн. т/год) , Сургутском (Усть-Балыкское, Западно-Сургутское и др. ) и Южно-Балыкском (Мамонтовское, Правдинское и др. ) районах. Кроме того имеются месторождения в Шаимском районе, в приуральской части равнины. В последние годы на севере Зап. Сибири — в низовьях Оби, Таза и на Ямале открыт пр. газ