Жібек Жолы» (Ұлы «Жібек Жолы») — Қытайдың Ши-ан деген жерінен басталып, Шыңжаң, Орталық Азия арқылы Таяу Шығысқа баратын керуендік жол бағыты. Атауды алманиялық ғалымдары Ф. фон Рихтһофен (F. von Richthofen) бен А. Һерман (А Hеrman) 19 ғасырда ұсынған.[1] Ұлы Жібек жолы - адамзат өркениеті жасағын тарихи ескерткіштердің бірі. Біздің дәуірімізден бұрынғы II ғасырдан басталған бұл жол, Еуропа мен Азияның-Батыс пен Шығыстың арасын жалғастырған көпір болған. Оның Қазақстан жерін кесіп өтетін тұсында, VI ғасырдан бастап екі бағыт: Сырдария және Тянь-Шань жолдары бағыттары кең өрістелген. Бірінші жол Қытайдан басталып, Шығыс Түркістан Қашқар арқылы Жетісуға, содан Сырдарияны жағалап, Арал маңынан әрі қарай Батыс елдеріне өткен.
В Евразии больше, чем на каком-либо другом материке, областей высотной поясности, ведь на горные территории приходится почти половина площади материка. Наиболее ярко высотную поясность можно наблюдать на южных склонах Гималаев, обильно увлажненных муссонами, а в Европе - на южных склонах Альп в их более влажной западной части. Смена высотных поясов в этих горах показана на схемах.Теперь обратимся к схеме высотных поясов на южных склонах Альп. С высотными поясами связана и хозяйственная деятельность человека. Лучше всего освоены подножия и нижние склоны гор, наиболее удобные для жизни населения. Здесь обычно располагаются населенные пункты, поля культурных растений, проложены дороги. По мере поднятия вверх влияние человека на природу становится менее заметным. На высокогорных лугах пасут скот
