Қазақ ұлт зиялыларының қалыптасуы — XIX ғасырдың екінші жартысы — XX ғасырдың басында Қазақстанның әлеуметтік-экономикалық және саяси дамуында болған өзгерістер қазақ халқының рухани өміріне терең әсер етті.
Саяси, экономикалық экспансиямен қоса, құлдыққа салушылардың мәдениеті күштеп танылды.Патша өкіметінін кертартпа саясаты халыққа білім беру саласынан мейлінше айқын анғарылады. Отаршыл билік қазақ халкының мүдделері мен құқықтарын елемей, онын рухани дамуын тежеді. Қазақстанның әлеуметтік-экономикалық және саяси өмірінде қарастырылып отырған кезенде орын алған соны құбылыстар қазақ қоғамының қоғамдық санасындағы елеулі өзгерістерге әкеп соқты. Мұндай елеулі өзгерістер ұлттық сана-сезімді оятуға жағдай жасады, қазақ қоғамында жаңа идеялардың, ой-пікірлер мен көзқарастардың қалыптасуын анықтап берді. Мәдениет тұрғысынан алғанда, дәуірдің жаңалыктары ең алдымен еуропалық өркениетті, жаңа құндылықтарды бастапқыда әлеуметтік үстем топ өкілдерінің, адамдардын шағын тобының меңгеруі орын алғанынан көрінді. Ұлттық зиялылардың қалыптасу жолы бірдей болған жоқ, күрделі және ұзаққа созылған үрдіс болды. Бұл жағдайдың халық шаруашылығында да, мәдениетте де мамандар санының өсуінен көрінгені күмәнсіз. Оның барысын отаршылдық режим жағдайлары, патша өкіметінің бағындырылған халық жөніндегі кемсітушілік саясаты тежеп отырды. Дегенмен XIX ғасырдың аяғы — XX ғасырдың басы халықтың интеллектуалдық күштері дамуындағы жаңа кезен болып табылады.
Культура славян формировалась не изолированно, а на базе уже имеющихся культурных образцов. Каких? (ответы детей).Культура славянских племен, культура Византии, культура иных соседних народов (Хазарский каганат, Волжская Булгария, угро-финские племена, варяги, венгры, поляки, печенеги и другие. Благодаря такому многообразию национальных компонентов, культура Руси стала богатой, многоликой, интересной. Давайте поподробнее познакомимся с каждым из ее жанров.
Фольклор Древней Руси.
Фольклор – устное народное творчество. О богатстве и разнообразии фольклора Древней Руси свидетельствуют письменные источники. Значительное место занимала календарная обрядовая песня: заговоры, заклинания, обрядовые песни. Обрядовый фольклор включал в себя свадебные песни, похоронные плачи – причитания, песни на пирах и тризнах. Существовали такие формы фольклора, как пословицы, загадки, сказки, трудовые песни. Письменные памятники донесли до нас многочисленные предания о родоначальниках племен и княжеских династий, об основании городов, о борьбе с чужеземцами. Летописное повествование о событиях IX–X веков практически целиком основано на фольклорном материале. Самые знаменитые произведения древнерусского фольклора - былины. Былины – героические песни, рассказывающие о подвигах воинов-богатырей. Каких воинов-богатырей вы знаете? (ответы детей).Народную славу им принесла защита родной земли от врагов – степных кочевников. – Какие былины вы можете назвать? (Ребята называют известные им былины). Пословицы и поговорки в краткой, афористичной форме фиксируют многовековой опыт обыденной жизни народа: «Из одного дерева икона и лопата»; «И скоморох ину пору плачет». А какие пословицы и поговорки знаете вы? (ответы детей).
Появление письменности означало качественный скачок в развитии культуры, так как письменность является важнейшим средством закреплении и передачи во времени и в пространстве знаний, мыслей, идей, сохранения и распространения достижений культуры. Развитие письменности привело к распространению грамотности среди слоев городского населения.
Просвещение.
Вместе с христианством на Руси появилась литература. Церковная служба проводилась по книгам. Духовенство и верующие должны были быть грамотными, чтобы читать молитвы. Первую азбуку создали византийские монахи Кирилл и Мефодий в 863 г. с целью распространения христианских священных текстов. Основными жанрами древнерусской литературы были летопись, житие, слово. Значение принятия христианства и крещения Руси
1.Из Византии и Болгарии стали приезжать церковные деятели и переводчики.
2. Открывались школы при монастырях и церквах, в которых учили грамоте, основам христианского вероучения, счету.
3. Стали появляться переводы византийских церковных книг, жизнеописания христианских святых, исторические сочинения. Это обогатило и расширило мировоззрение русских людей.
Учитель уточняет: первые древнерусские книги были, как и в Европе, рукописными и очень дорогими. Книгами владели только богатые люди. Книги были украшеныминиатюрами-небольшими, изящными картинками, которые иллюстрировали тексты. Летопись – запись событий по годам. Древнейшая известная нам русская летопись – «Повесть временных лет». Её составил монах Киево-Печерского монастыря Нестор в начале XII в. (1113 г.). Она описывает события от сотворения мира до конца XI в. Центральное место в ней занимает история Руси и её взаимоотношения с соседями. Житие-литературное описание людей, причисленных православной церковью к лику святых. Одно из первых житий было посвящено Борису и Глебу, а автором был Нестор.
Другой, не менее известный, литератор Древней Руси - Иларион, первый Киевский митрополит. Он создал произведение в жанре слова - «Слово о Законе и Благодати». Все произведение проникнуто идеей величия Руси и ее особой роли в христианстве.Слово – торжественное, поучающее обращение. Киевский митрополит Иларион в 1049 г. написал «Слово о Законе и Благодати», восхваляющее деятельность князей Владимира и Ярослава мудрого. Владимир крестил Русь, построил первые церкви. Ярослав собирал книги, открывал школы и библиотеки, организовывал строительство церквей. у меня мама учительница истории и написала это конспект
Колхоз-это структура основанная и спонсируемая государством.Весь товар и товарооборот от продажи сельхозпродукции шёл в бюджет государства,а за это государство спонсировало колхозы.Все неурожаи,засухи,неудои или падёж скота,или другие потери государство компенсировало колхозу за его товар.Колхоз-напрямую зависел от государства.Совхоз-совместное хозяйство не зависел.Сам себе хозяин.Излишки продукции мог продать кому хотел и на этом имел деньги,а колхоз не мог.Были совхозы миллионеры,а колхозы нет.
Қазақ ұлт зиялыларының қалыптасуы — XIX ғасырдың екінші жартысы — XX ғасырдың басында Қазақстанның әлеуметтік-экономикалық және саяси дамуында болған өзгерістер қазақ халқының рухани өміріне терең әсер етті.
Саяси, экономикалық экспансиямен қоса, құлдыққа салушылардың мәдениеті күштеп танылды.Патша өкіметінін кертартпа саясаты халыққа білім беру саласынан мейлінше айқын анғарылады. Отаршыл билік қазақ халкының мүдделері мен құқықтарын елемей, онын рухани дамуын тежеді. Қазақстанның әлеуметтік-экономикалық және саяси өмірінде қарастырылып отырған кезенде орын алған соны құбылыстар қазақ қоғамының қоғамдық санасындағы елеулі өзгерістерге әкеп соқты. Мұндай елеулі өзгерістер ұлттық сана-сезімді оятуға жағдай жасады, қазақ қоғамында жаңа идеялардың, ой-пікірлер мен көзқарастардың қалыптасуын анықтап берді. Мәдениет тұрғысынан алғанда, дәуірдің жаңалыктары ең алдымен еуропалық өркениетті, жаңа құндылықтарды бастапқыда әлеуметтік үстем топ өкілдерінің, адамдардын шағын тобының меңгеруі орын алғанынан көрінді. Ұлттық зиялылардың қалыптасу жолы бірдей болған жоқ, күрделі және ұзаққа созылған үрдіс болды. Бұл жағдайдың халық шаруашылығында да, мәдениетте де мамандар санының өсуінен көрінгені күмәнсіз. Оның барысын отаршылдық режим жағдайлары, патша өкіметінің бағындырылған халық жөніндегі кемсітушілік саясаты тежеп отырды. Дегенмен XIX ғасырдың аяғы — XX ғасырдың басы халықтың интеллектуалдық күштері дамуындағы жаңа кезен болып табылады.
Объяснение: