Сына жазуы, шумер жазуы – б.з.б. 4 – 3-мыңжылдықтарда Алдыңғы Азияда кең тараған көне жазу түрі. Сына тәріздес сызықшалардың үйлесімді жиынтығы болып табылатын мұндай жазуларды шумерлер, аккадтықтар, эламдықтар, хурриттер қолданған. Шумерлердің 4-мыңжылдықтың 1-жартысынан 3-мыңжылдықтың басына дейін Тигр мен Евфрат өзендері бойын мекендеген тайпалар екені туралы деректер осы сына жазбаларында сақталған.
Сына жазуында жазылған әр түрлі құжаттар, сөздіктер және ғыл. еңбектер, мәтіндер сақталған. Сына жазуы түсірілген ескерткіштер призма, цилиндр, конус тәріздес әр түрлі формалы саз тақтайшалардан тұрады. Сына жазуылары бір жағынан, адамзат басынан кешкен көне тарихты танытатын зор білім қазынасы болса, екінші жағынан, оның бүгінгі кезде көп елдердің мәдениетіне, соның ішінде қазақтың ұлттық мәдениетіне тигізген ықпалы орасан зор.
Руса́лка Днестрова́я» (в оригинальной орфографии Русалка днѣстровая) — первый галицко-русский альманах, изданный в Буде (ныне Будапешт, Венгрия) в 1836 году. Он был подготовлен литературным кружком «Русская троица», включавшим в себя Маркиана Шашкевича, Якова Головацкого и Ивана Вагилевича. Книга была издана вместо вышедшего в свет в 1834 году, но запрещенного цензурой сборника «Заря».
Альманах вышел тиражом в 1000 экземпляров, из которых 100 были отправлены издателем в Вену, около 700—800 изъяла львовская полиция. Оставшиеся экземпляры дошли до читателей.
Девичья "коруна" Олонецкой губ. (Русский музей) и девичий головодец Тамбовской губ. (Русский музей)