Пословицы на казахском языке (мақал-мәтелдер) о животном мире қойдың сүті — қорғасын. қойшы көп болса, қой арам өледі. екі қошқардың басы бір қазанға сыймас. ісек қойдың басы үлкен, саулық қойдың жасы үлкен. ала қойды бөле қырыққан жүнге жарымайды. ақсақ қой түстен кейін маңырайды. ақсақ қой жатып семірер. семіздікті қой көтерер. семіздің аяғы сегіз. арық қой — тырысқақ, — ұрысқақ. жаман жасаққа жарамайды, желінсау қосаққа жарамайды. қарақұрт жесе қой семіреді. жаман қой ісегінде қартаяды. еркек қой бұралқы болмас.
Иссякли силы, знамя пало, Герой унижен, весь дрожит. Душа крылатая устала, Кровь стынет попрано, И сердце как немой молчит.
Отвагу, честь, единство, мощь, Злой ураган развеял прочь. Судьба от Гордого Алтая несла С подбитыми крылами народ, Что правил пир с богами… Где все?!
Отрезанный язык. И пенье предков, Нам не постичь. Но в Золотой Орде Я вижу знак бесценный для потомков, Умчавшихся к иной, в потемках, Обманчиво блистающей звезде.
Мой клад – язык, зарытый в небытье. Мой окровавленный, мой обнаженный гений Кинжал мой острый и родник бесценный, Прижми к своей горячей чистоте, Детей заблудших, ты, неутоленный!
Аналар,тілдер,саябақтар,сөздіктер,жерлер,достар