1. Названием "Моя цыганская" поэт отдает дань старым русским традициям - счастливые и горькие минуты своей жизни проводить с цыганами, их песнями, весельем, плясками.
2. Тема стихотворения - духовные искания творческой личности.
3. Идея в том, что порой невозможно понять, где искать свое место жизни, она заключена в строках:
И ни церковь, ни кабак —
Ничего не свято!
Нет, ребята, все не так,
Все не так, ребята!
4.
- неполные предложения: В сон мне — желтые огни; В кабаках — зеленый штоф, /Белые салфетки. Мне ж — как птице в клетке! Я — на гору впопыхах, /Чтоб чего не вышло. Я тогда по полю, вдоль реки. /Света — тьма, нет бога!
- аллитерация: И хриплю во сне я: \— Повремени, повремени,- \Утро мудренее! \Но и утром всё не так (повторение звука р)
- противопоставления: И ни церковь, ни кабак — /Ничего не свято!
- фольклорные образы: Баба-Яга;
- устаревшие слова - Плаха с топорами.(место казни); В кабаках (питейное заведение) — зеленый штоф (сосуд)
5.
Высоцкий - гениальный поэт, ему доступны любые средства выразительности; он использует их для придания динамичности, эмоциональности, внутренней силы своему произведению.
6.
Главная мысль: Света — тьма, нет бога!
7.
Человек эпохи социализма, как и сам Высоцкий, метался в поисках добра, смысла жизни, иными словами - в поисках Бога.
8.
Автор читает стихи с одному ему присущей страстностью, вкладывает в исполнение все силы своего огромного таланта.
1) Өмірі туралы мәліметтер аз сақталған. философиа, математика, медицина, астрономия, астрология, өнертану, әдебиеттану, тіл білімі, тағы басқа ғылым салаларының дамуына зор үлес қосқан. Жүсіп Баласағұнидің есімі әлемдік әдебиет пен мәдениет тарихында "Құтадғу білік" ("Құтты білік") дастаны арқылы қалды. Жүсіп Баласағұни бұл дастанын хижра есебімен 462 жылы, қазірғі жыл санау бойынша 1070 жылда жазып бітірген. ДасЖүсіп Баласағұн (Баласағұни) — ХІ ғасырдың аса көрнекті ақыны, есімі күллі Шығыс елдеріне мəшһүр болған данышпан-ойшыл, белгілі қоғам қайраткері. Ол замандастары мен өзінен кейінгі ұрпақтарға тек дарынды ақын ғана емес, сондай-ақ Орта ғасырдың атақты ғалымы, дəлірек айтсақ, табиғаттану, риезиет (математика), фəлəкият (астрономия), тарих, араб-парсы тіл білімі, тағы басқа толып жатқан ғылым салаларын жете меңгерген ғұлама-ғалым ретінде жақсы мəлім болған.
2) Баласағұнның жақсылық пен жамандық жайында айтқан мына бір ойын келтіре кетпесімізге болмайды: "Егер ол мейірімділер күшті, ал қатыгездер әлсіз болса, біз ауыр ойлардан тұнжырамас едік. Егер әлемде әділдік заң болса, тағдырымыздың қатыгездігіне наразы болмас едік".
3)Құтадғу білік» (Құтты білік) — Жүсіп Баласағұни (Баласағұн) шығарған дидактикалық поэма.
Жүсіп Баласағын 1000 қырғыз сомы банкнотасында.
Бұл көне түркі тілінде жазылған, түркі тектес халықтардың ортақ қазынасы.
Көптеген зерттеушілер бұл поэманы саясат, мемлекет басқару, әскери іс жөніндегі философиялық трактат деп жүр. Шындығында да, бұл жалаң әдеби дүние емес. Бұл бүтін бір тарихи кезеңнің мінез құлқын бойына сіңірген, қоғамдық саяси, әлеуметтік бітімі қанық, моральдық этикалық, рухани қазынамыздың негізі, арқау боларлық дүние.
4)Жүсіп Баласағұн (Баласағұни) — ХІ ғасырдың аса көрнекті ақыны, есімі күллі Шығыс елдеріне мəшһүр болған данышпан-ойшыл, белгілі қоғам қайраткері. Ол замандастары мен өзінен кейінгі ұрпақтарға тек дарынды ақын ғана емес, сондай-ақ Орта ғасырдың атақты ғалымы, дəлірек айтсақ, табиғаттану, риезиет (математика), фəлəкият (астрономия), тарих, араб-парсы тіл білімі, тағы басқа толып жатқан ғылым салаларын жете меңгерген ғұлама-ғалым ретінде жақсы мəлім болған.
Ал, Жүсіп Баласағұнның есімін əлемдік əдебиет тарихына мəңгілік өшпестей етіп жазып қалдырған бірден-бір əдеби мұрасы — «Құтадғу біліг» (Құтты білік») дастаны. Бұл дастан қазіргі түркі тілдес халықтардың орта ғасырдағы тарихи, қоғамдық саяси-өмірі, ғылымы, əдебиеті мен мəдени дəрежесі, əдет-ғұрпы, наным-сенімі, тағы басқа жөнінде аса қызықты əрі қыруар мол деректер беретін көркем туынды
5)Бес дұшпан» - Абай айқындап берген адамгершілікке жат этикалық-әдеп нормалары. Абай «Бес асыл ісінде» нағыз адам болу үшін бес нәрсеге асық болу керектігін айтса, «Бес дұшпанда»: «Адам болам десеңіз, Оған қайғы жесеңіз. Өсек, өтірік, мақтаншақ, еріншек, бекер мал шашпақ - Бес дұшпаның, білсеңіз...» -деп адамның бойындағы жағымсыз қасиеттерді сынға алады. Ақынның түсіндіргеніндей адамгершілікке жат жаман қылықтар - арамдық, әдепсіздік, әділетсіздік, жағымпаздық, жылпостық, менмендік, қулық-сұмдық, пәлеқорлық т. б. толып жатыр. Абай қазақ халқының дамуы үшін, оның басқа елдер қатарына жетуі үшін бүл әдеттердің бәрі де кедергі болатын қылықтар деп ұғып, бұларға барынша қарсы шықты. Ақын сол кездегі ауылдың басты әдеттерінің бірі - есек, өтірік, мақтаншақ, еріншек, бекер мал шашпақ тәрізді елді аздыратын мінез-құлықты әшкерелеп, жұртшылықты олардан сақтандырмақ болды, қазақ қауымының болашағы жастардың бойына адамгершіліктің асыл қасиеттерін қалыптастыру туралы даналық ой қозғайды.
6)Достық– адамдардың бір-біріне адал, қалтқысыз сеніп, бір мүдделі, ортақ көзқараста болатын қасиеті. Достық өзара жауапкершілік пен қамқорлықтың, рухани жақындықтың белгісі. Нағыз достық кісіге шабыт беріп, өмірде кездесетін түрлі сәтсіздіктерге мойымауға, басқа түскен қайғы мен қиыншылықты бірге көтеруге жәрдемдеседі. Дос-жарандардың мінездері әр түрлі болып келуі мүмкін. Мысалы, біреуінде қызбалық не шабандық, екіншісінде тұйықтық не жігерсіздік байқалса да, бұлар достыққа кедергі бола алмайды, қайта нағыз достық осындай кемшіліктерден арылуға көмектеседі. Сатқындық, екі жүзділік, өтірікшілік, өзімшілдік достықпен сыйыспайды. Қазақтың дәстүрлі әдеп жүйесінде достыққа үлкен көңіл бөлінеді. Халық арасында достық туралы мақал-мәтелдер жеткілікті: “Дос жылатып, дұшпан күлдіріп айтады”, “Досы жақсының, өзі де жақсы”, “Дүниеде адамның жалғыз қалғаны — өлгені, қайғының бәрі соның басында”.
7)Қазір елімізде рухани жаңғыру мәселесіне ерекше мән беріліп жатқаны белгілі. Елбасының «Болашаққа бағдар: рухани жаңғыру» атты бағдарламалық мақаласы жарияланғалы бері ел мен жер үшін, туған тіл мен салт-дәстүр, өзге де маңызды құндылықтар үшін жасалып жатқан игілікті шаралар аз емес. Рухани жаңғыру дегенде біз тілдік жаңғыруды да ой-зердемізден өткізіп, оның басты бағыттарына мән бере қарау қажеттілігі де туындайтыны анық. Елбасы бағдарламалық мақаласында өркендеуіміз үшін тірек болатын темірқазық мәселелерді ортаға салды.
Объяснение:
12 января (н. ст.) 1876 года родился Джон Гриффит Чейни, более известный как Джек Лондон, – великий американский писатель и общественный деятель. Он был самым издаваемым в СССР зарубежным автором после Ганса Христиана Андерсена. Детство в любви Джек родился в Сан-Франциско. Отец, Вильям Чейни, бросил мать Джека, Флору Веллман, вскоре после того, как узнал, что та беременна. В конце 1876 года Флора вышла замуж за ветерана Гражданской войны в США Джона Лондона. Мальчика назвали в честь отчима. Джек (уменьшительная форма имени Джон) рос в атмосфере любви между взрослыми и детьми, а Элиза, старшая из двух сводных сестер Джека, на всю жизнь стала для него верным другом. Семья часто переезжала и жила довольно бедно, так что начальную школу Джек окончил только в 14 лет. Но, обладавший богатырским здоровьем и огромной тягой к обучению, Джек к пяти годам сам освоил чтение и уже не расставался с книгой.
Никола́й Васи́льевич Го́голь (фамилия при рождении Яно́вский, с 1821 — Го́голь-Яно́вский; 20 марта [1 апреля] 1809, Сорочинцы, Миргородский уезд, Полтавская губерния — 21 февраля [4 марта] 1852, Москва) — русский прозаик, драматург, поэт, критик, публицист, признанный одним из классиков русской литературы[8][9]. Происходил из старинного дворянского рода Гоголей-Яновских.
По мнению В.Белинского и Н.Чернышевского Гоголь стал основателем литературного направления — основного этапа «Натуральной школы» 40-х годов и оказал огромное влияние на русскую и мировую литературу[10][11]. Влияние Гоголя на своё творчество признавали Михаил Булгаков, Фёдор Достоевский, Рюноскэ Акутогава, Фланнери О’Коннор, Франц Кафка и многие другие.Николай Васильевич Яновский родился 20 марта (1 апреля) 1809 года в Сорочинцах близ реки Псёл, на границе Полтавского и Миргородского уездов (Полтавская губерния). Николаем его назвали в честь Святителя Николая[1]. Согласно семейному преданию, он происходил из старинного казацкого рода[12] и предположительно был потомком Остапа Гоголя — гетмана Правобережного Войска Запорожского Речи Посполитой. Некоторые из его предков приставали и к шляхетству, и ещё дед Гоголя, Афанасий Демьянович Гоголь-Яновский (1738—1805), писал в официальной бумаге, что «его предки, фамилией Гоголь, польской нации[15]», хотя большинство биографов склонно считать, что он всё же был малороссом[8]. Ряд исследователей, чьё мнение сформулировал В. В. Вересаев, считают, что происхождение от Остапа Гоголя могло быть сфальсифицировано Афанасием Демьяновичем для получения им дворянства, так как священническая родословная была непреодолимым препятствием для приобретения дворянского титула[1].