Объяснение:
Аяз би - қазақ ертегісі.
Ертегідегі Жаман – қазақ ауыз әдебиетіндегі ел басшысының үлгілі бейнесі. Ол – қарапайым, парасатты, адал, шыншыл, көреген, тапқыр, кішіпейіл, іззетті, көпшіл, қайырымды, қанағатшыл. Бұл қарапайым халық бұқарасының «елді осындай адам басқарса» деген арманынан туған бейне.
Аяз би туралы айтылатын ертегі-аңыздардың бәрінде дерлік Жаман қойшының Мадан хан сынынан өтуі, үйленуі, ханның күншіл, ақылсыз қырық уәзірін өлімнен құтқаруы, оның даналығын, достыққа адал, сертке беріктігін, әділдігін мойындаған хан өз тағын беруі сөз болады. Жаман хан болғаннан кейін де жыртық тоны мен жаман тымағын хан сарайы босағасына ілдіріп қояды. «Кей-кейде хандық тақтың буымен көңілім тасып, асып бара жатқандай болсам, соған көзім түседі де, тез тәубама келемін» дейді екен. Сөйтіп ол жыртық тоны мен жаман тымағын көрген сайын тәубасынан жаңылмай, өзіне-өзі: «Аяз би әліңді біл, құмырсқа жолыңды біл» деп отыратын болған.
Змей Лютый украл Василису золотую косу и унес к себе. Братья царевны пошли ее искать. Сколько они не спрашивали, никто не мог сказать им, где она. Лишь один старец подсказал, как царевну найти. Змей был сильным и безжалостным, он убил царевичей и бросил их в синее море. И тогда Василиса хитростью выспросила у Змея о его слабости. Он ответил, что только Иван Горох, который родится от горошины может погубить его. Он хитрил, что не боится ничего, но сам ждал и боялся, что однажды Иван придет и убьет его. И действительно родился Иван от горошины и поехал сестру свою. Убил он его посохом, который ковали сорок часов и весил он пятьсот пудов.
Объяснение:
Ну, как-то так)))