Алып Ер Тоңа - өте көне замандарда өмір сүрген түркілердің көсемі. Иранның ұлы ақыны Фирдоусидің " Шаһнама" кітабының (XI ғ.) кейіпкері болған. Онда Алып Ер Тоңа - Афрасияп Тұранның (Түр елі - түркілер) патшасы болып суреттеледі. Ақыл-айласымен, күшімен, біліктілігімен ел есінде мәңгілік қалған тарихи тұлға.
Алып Ер Тоңаның төрт ұлы болған. Олар: Барысхан, Қарахан, Шиде, Алак. "Алып Ер Тоңа" дастанының қысқаша мазмұны төмендегідей: түркілердің ата мекені Тұранға көрші отырған Иран елінің әскері қайта-қайта шабуыл жасап, тыныштық бермейді. Тұран елінің сұлу қыздарын, асыл бұйымдарын, қоңды малдарын әкетеді. Диқандардың енді ғана жайқалып өсіп келе жатқан егіндерін, бау-бақшаларын парсы әскері таптай береді.
Объяснение:
Климов вышел с территории и отправился в лес.
Больше всего из природного, так сказать, ассортимента: огонь, море, горы, степь и так далее - Климов любил лес.
Когда-то в детстве друг Славка сказал, что деревья - это умершие люди. Может статься, что в лесу, среди деревьев, присутствует какой-то
очень дальний родственник, живший еще во времена Ивана Грозного.
Климов верил в это по сегодняшний день, то есть он, конечно, знал, что это не так. Но ведь никто не доказал обратного.Находясь в лесу. Климов чувствовал себя спокойно и умиротворенно, как будто приехал на каникулы.
Здесь он не испытывал той сиротливой заброшенности. Какую он ощущал, скажем, в вагоне метро.
Тапқаным осы неше сөйлем білмеймін