Даволі цікавы пытанне, ці лёгка быць маладым. Кожны можа даць на гэтае пытанне, адказ выдатным ад іншых.
Мне хочацца падзяліцца ўласным меркаваннем. Маладым быць нялёгка, але цікава. Перад намі шмат магчымасцяў, у нас ёсць права выбару, як менавіта зладзіць сваё жыццё.
У сучасным свеце, які з'яўляецца актыўным, моладзі не гэтак проста выбраць правільную жыццёвую дарогу, вельмі складана вызначыцца з выбарам прафесіі. Усё гэта звязана з тым, што перад намі вялікі выбар жыццёвых магчымасцяў.
Галоўнае, я лічу, моладзь не павінна ісці па нахільнай дарозе, бо гэтая дарога ні да чаго добрага не прывядзе. Але нават, калі гэта здарылася, важна, каб своечасова падумаць і зразумець, што ідзем не па дакладным жыццёвым шляху. Выдатна, калі старэйшае пакаленне, сочыць за нашымі поспехамі і жыццём. Яны павінны працягваць моладзі руку дапамогі, але ні ў якім выпадку нельга, каб дарослае пакаленне навязвала нам сваю жыццёвую пазіцыю.
Мне здаецца, дарослыя павінны быць разумнейшыя, і накіроўваць маладое пакаленне на правільную жыццёвую дарогу.
Бо, што не кажы, нам, маладым, вельмі важная дапамога старэйшых, дзе справай, а дзе словам.
Кожны малады чалавек, альбо дзяўчына мараць аб шчасным будучыні. Але ці ведае кожны з іх пра тое, каб дасягнуць у жыцці поспеху, неабходна вельмі шмат працаваць.
Толькі праца і цярпенне дапамогуць нам, дасягнуць жаданага. Вядома, правільныя жыццёвыя парады і падтрымка дарослых, таксама немалаважныя для паспяховага будучыні маладога пакалення.
Цалкам дакладная прыказка «без працы не вылавіш і рыбкі з сажалкі». Бо з юных гадоў нам неабходна вучыцца, каб знайсці сваё месца ў жыцці. Для нас вучыцца, пакуль што, азначае, што і працаваць.
Маладое пакаленне павінна быць адважным і не баяцца цяжкасцяў. Бо калі цяжка перажываць няўдачы, у жыцці будзе вельмі цяжка. Жыццё, штука даволі складаная, і яна перыядычна будзе, прыносіць нам, то добрыя, то дрэнныя сюрпрызы.
Таму, можна сказаць, што быць маладым, не вельмі лёгка, як думаюць старэйшае пакаленне. Але радуе адно, у маладых усё жыццё наперадзе.
Объяснение:
Она принуждала меня пускаться в чудовищные сравнения, в самые дерзкие примеры, и если я затруднялся подыскать выражение, она сама мне 'целым "дождем нетерпеливых вопросов, вроде тех, которые мы предлагаем заике,, мучительно застрявшему на одном слове. И действительно, в конце концов ее гибкий, подвижной ум й свежее воображение торжествовали над моим педагогическим бессилием. Я fпоневоле убеждался, что для своей среды, для своего воспитания (или, вернее сказать, отсутствия сго) она обладала изумительными
