Андрей Соколов – мужчина высокого роста, сутуловатый, руки его большие и тёмные от трудной работы. Одет он в прожжённый ватник, который был заштопан неумелой мужской рукой, и общий вид у него был неухоженный. Но в облике Соколова автор подчеркивает «глаза, словно присыпанные пеплом; наполненные такой неизбывной тоской». Да и исповедь Андрей начинает со слов: «За что же ты, жизнь, меня так покалечила? За что так исказнила?». И не может он найти ответ на этот вопрос.
Зіма - сапраўдная чараўніца! Ёый ўласціва зменьваць ўсё вакол. Ні жудасны холад, ні прабіраецца да самых костак хвосткі вецер не могуць адабраць у зімы яе чароўнага чараўніцтва. Яе белыя фарбы здольныя ператварыць нават самы пануры пейзаж у майстэрскую карціну, напісаную лепшым мастаком у свеце. А ў памагатых у зімы - непараўнальны знаўца мастацтва. Хто ж гэта? Вядома, мароз! Гэты гарэза выводзіць на вокнах сваёй магічнай пэндзлем непаўторныя ўзоры, адзіныя ў сваім родзе. Ён падбірае асаблівыя фарбы, якіх няма ні ў аднаго мастака. У марозу ў запасе мноства палотнаў, ні на адным з якіх малюнак не паўторыцца нават у самай маленькай дэталі. Зіма бачыцца людзям нейкай Снежнай Каралевай - трохі няветлай і халоднай. Але яна неверагодна прыгожая ў сваіх ледзяных упрыгожваннях і белай вопратцы, вытканых з маленькіх снежных макулінак. З кожным сваім крокам яна пакрывае зямлю белым чароўным покрывам - пухнатым, лёгкім і паветраным ... А адным толькі узмахам рукі ахінаюць дрэвы, кусты, дахі дамоў дываном з срэбра, пералівістым і падпаленым казачнымі блікамі. Прыгажуня-зіма пройдзе ўсюды: па шырокіх палях, дрымучым лясам, паверхням рэк, разрослым раўнінах і ярах. Кожнаму з гэтых месцаў яна падорыць часцінку сябе, кожнае забярэ ў сваю чароўную казку.
Украинский баштан,где сажают все овощи.Здесь дед и продавал все проезжающим.Однажды приехали старые знакомые деда-чумаки..Хорошо "угостившись,дед пошел танцевать,но у огуречной грядки остановился,как вкопанный.Дед не понял,что произошло попробовал все снова,но все повторилось.Позади деда послышался смешок, дед оглянулся-никого,он вдруг понимает,что находится в другом месте,за поповским огородом.Увидел горящую свечу,подумал,что это клад,нечистая сила показала.Дед приметил место,а вернувшись с лопатой и заступом раскапывает на могилке котел.Вернувшись,видит,что нечистая его обманула.В котле всякий мусор и никакого золота
