Сабақтың тақырыбы: Сүйінбай –озық ойлы, өткір тілді айтыскер ақын.
Білімділік: Ақынның өмір жолы, туған өлкесі, жүрегінен жарып шыққан
туындыларының тақырыбы, өткір тілді өлеңдерімен әлеуметтік әділетсіздіктерге қарсы тұрғаны қақында;
Дамыту: «Екейде елу бақсы, сексен ақын» демекші 60 жыл бойына үздіксіз халқының мұңын жоқтап, айтыста дес бермеген жүйріктігімен халық құрметіне бөленіп, кейінгі ақындарға үлгі болғандығын дәріптеу,
Тәрбиелік: Мұражайынаралап, рухани құндылықтар туралы көргендерімен бөлісу,оны құрметтеуге шақыру.
Үй тапсырмасын тексеру (ақынның өміріне шолу жасату, өлеңдерін жатқа оқу)
Үй тапсырмасын қорыту үшін сұрақ – тапсырмалар
1.Сүйінбай Аронұлының елі,руын атайық.
2.Ақынға ақындық, шешендік қайдан дамыған, қалай ойлайсыңдар?
3.Ақынның жастайынан жетім қалып, көп қиындық көргені туралы қай ақын не деп еді?
Жаңа сабақ.ХХ ғас-дың 30-жылдарынан бастап, 80- жылдардың соңына дейін 60 жылдан астам үздіксіз жырлаған, тілінің өткірлігімен,туған елінің ары мен ұжданы,бостандығы мен тәуелсіздігі үшін күрескен,момын шаруаның мүддесін қорғаған,халықтар достығы мен туысқандығын жырлағаназамат ақындардың бірі – Сүйінбай Аронұлы.Ол қарапайым халықтың арасынан шыққан,сол ұяны жанындай жақсы көрді.Бар ғұмырын,өнерін соларға арнады.Оның өлеңдерінің күші де халықтық сипатында болса керек,әрі Күсеп атасынан бері жыршы,қобызшы болған Сүйінбайдың да шешен,айиыскер ақын болмауы мүмкін емес те еді.Ақындық Сүйекеңе жастайынан дарыған.Ол туралы өзі «Түс» өлеңінде айтып кетеді. -Бір оқушы Шүйбек байдың қойын бағып жүргендігі туралы айтып,өлеңді жатқа оқиды.
Ал ақынныңелжандылығын «Әділеттік орнаса» өлеңіндегі :
Халықты тілмен қорғадым,
Сөз шындыққа келгенде,
Бас кессе де болмадым.
Құтылып жарлы кеткенше,
Зорларды сөзбен торладым, - дегенінен –ақ байқауға болады.Бұл тұста Сүйінбайдың тілегі мен өлең мақамының Абайдың:
Жүрегімнің түбіне терең бойла
Мен бір жұмбақ адаммын оны да ойла.
Соқтықпалы соқпақсыз жерде өстім,
Мыңмен жалғыз алыстым, кінә қойма! - деген жолдарымен сарындас болып келетінін айту керек.
Дениска с Мишей, Аленкой и другими ребятами играли в прятки в Мишиной коммуналке. Поначалу дети играли в комнате, потом перешли в коридор. Там Дениска прятался за шубами, но вот его место занял Андрюшка, и Денис вбежал в открытую дверь чужой квартиры. Он быстро залез под кровать, удобно там устроился и стал рассматривать тапочки. Дениске было весело, он думал что его скоро найдут. Но тут в комнату вошла хозяйка- Ефросинья Петровна, добрая бабушка, похожая на бабу Ягу. Она заперлась. В комнате стало тихо и зловеще. Бабушка легла спать. Денис стал думать. как его будут искать с милицией и собакой. И что ему придется жить под кроватью, воровать еду из буфета. Он пережит там всю школу, но останется без аттестата И Денис со злости ударил кулаком по корыту,на котором лежал. Раздался грохот. Старушка проснулась и закричала караул. Мальчик хотел ее успокоить, но вместо этого чихнул. Старушка громко кричала что ее грабят и режут а он чихал. Денис хотел вылезти, но ударился головой о кровать. Мальчик выскочил, ищет включатель, но нашел ключ. Повернул, и на него из шкафа посыпались вещи. Но тут в настоящую дверь забарабанил Мишка и сказал, что за Дениской пришел папа. И папа спросил, нет ли там его сына. Тут включился свет, открылась дверь, все зашли в комнату. Дениска вышел из шкафа в трех платьях. Все спрашивали где он был. Но Денис молчал. Он чувствовал себя как будто и правда пролежал под кроватью 20 лет.
Мороз трещит
И птицы улетели,
А снег хрустит
Как-будто по стеклу