Вобраз Ганны досыць знаёмы, традыцыйны. Яна пражыла доўгае жыццё і так нарабілася на сваім вяку, што не засталося сілы, каб утрымаць каля сябе няўдалага отпрыска. У яе было нялёгкае жыццё. У вайну і пад бомбамі ляжала, і ў сваей хаце гарэла. Дзеці памерлі ў партызанах з голаду, старэйшы сын “без весці”, муж Піліп вярнуўся з вайны і памёр ад ран праз два месяцы. Апошні сын Віцька сядзіць у турме. Ганна - мудрая і разважлівая. Яна бачыць дабро і зло, як бы яны не перапляталіся ў жыцці. Яна не суддзя чужым учынкам, на дабро адказвае дабром, спачувае іншым, здольная дараваць крыўду, калі на тое ёсць хаця б малая падстава. І яшчэ рыса яе характару: наіўнасць, даверлівасць, якія спалучаюцца з жыццёвай відушчасцю. Як лёгка яна паверыла ў спектакль, наладжаны Мульцікам. Як арганічна ўвайшла ў ролю нявесты ў сцэне сватання і сур'ёзна, нават крытычна ацэньвала прэтэндэнтаў на сваю руку. Яна просіць дазволу на шлюб - толькі ўжо не ў бацькоў, а ў партрэта мужа-нябожчыка. Праглядаецца вобраз жанчыны, якая звыкла давяраць моцнай мужчынскай волі, падпарадкоўвацца ёй, але з аглядкаю, з жаночай здольнасцю прадбачыць.
Повесть «Тарас Бульба» была написана в XIX веке и повторяла некоторые исторические события. В образе главного героя были представлены самые доблестные качества, присущие истинному казаку. По некоторым данным, изображая этого героя, Н. В. Гогольиспользовал реальных казацких атаманов и факты из их жизни. Вся жизнь Тараса Бульбы связана с Запорожской Сечью и вольными казаками, для которых защита родины являлась главной целью. Они не представляли свою жизнь без отстаивания родной земли и православной веры. И главный герой пьесы – не исключение.
Было дело 2 года назад. Я шел по улице, проходил около лужи и увидел что-то блестящее. Это были ключи от порша. Я взял их. Пошел домой, смотрел на них и думал, что делать с ними. Решил повесить объявление, что найдены улучи от автомобиля, оставил свой номер телефона. (Говорить, что от порша-тупо). В тот же день мне позвонили, сказали, что они потеряли ключи от машины. Я спросил какой марки машина, они ответили, что ключи от порша. Мы договорились встретиться. Пришел мужчина лет 30-35, я отдал ему ключи, а он мне вручил пакет МТС. Я посмотрел в него, там лежал новый телефон и SIM карта. Я отказался, но он не принял обратно пакет. Тот мужчина сказал большое, таких людей как ты мало", и ушел. Я включил телефон, вставил снимку, на Симеон был номер с именем того мужчины и приписка"звони, если будут проблемы". 2 года назад телефон, который стоил 10 тысяч, был очень крутым подарком.
Ганна
Вобраз Ганны досыць знаёмы, традыцыйны. Яна пражыла доўгае жыццё і так нарабілася на сваім вяку, што не засталося сілы, каб утрымаць каля сябе няўдалага отпрыска. У яе было нялёгкае жыццё. У вайну і пад бомбамі ляжала, і ў сваей хаце гарэла. Дзеці памерлі ў партызанах з голаду, старэйшы сын “без весці”, муж Піліп вярнуўся з вайны і памёр ад ран праз два месяцы. Апошні сын Віцька сядзіць у турме. Ганна - мудрая і разважлівая. Яна бачыць дабро і зло, як бы яны не перапляталіся ў жыцці. Яна не суддзя чужым учынкам, на дабро адказвае дабром, спачувае іншым, здольная дараваць крыўду, калі на тое ёсць хаця б малая падстава. І яшчэ рыса яе характару: наіўнасць, даверлівасць, якія спалучаюцца з жыццёвай відушчасцю. Як лёгка яна паверыла ў спектакль, наладжаны Мульцікам. Як арганічна ўвайшла ў ролю нявесты ў сцэне сватання і сур'ёзна, нават крытычна ацэньвала прэтэндэнтаў на сваю руку. Яна просіць дазволу на шлюб - толькі ўжо не ў бацькоў, а ў партрэта мужа-нябожчыка. Праглядаецца вобраз жанчыны, якая звыкла давяраць моцнай мужчынскай волі, падпарадкоўвацца ёй, але з аглядкаю, з жаночай здольнасцю прадбачыць.