Психиканың эволюциясы-эволюция процесінде психиканың үздіксіз, біртіндеп және ұзақ дамуы. Әдетте, үш негізгі деңгей ерекшеленеді:
* эволюцияның спецификалық деңгейі - бұл кезеңде психиканың біртіндеп өзгеруі қарапайымнан күрделі формаларға дейін жүреді, өйткені жануарлардың әртүрлі түрлері протозоидтардан сүтқоректілерге және адамның өзіне дейін дамиды. Ол Жер планетасындағы өмірдің барлық құбылыстарын ашады;
* эволюцияның ішкі деңгейі-бұл психиканың біртіндеп ауысуы, өйткені жануар немесе адам түр ретінде дамиды. Бұл жағдайда адам шамамен 3 миллион жыл өмір сүретін сүтқоректілердің бірі ретінде әрекет етеді. Бүкіл кезеңде психиканың өзі үнемі өзгереді;
* эволюцияның онтогенетикалық деңгейі-онтогенездегі психиканың дамуын, яғни адамның (немесе жануардың) бүкіл өмірі процесінде, туылғаннан бастап өлімге дейін ашады. Жер бетіндегі тіршілік құбылысы ретінде психика 500 миллион жыл бұрын пайда болған. Осы кезеңде күрделіліктің жоғарылауы байқалады, орталық ми мен орталық жүйке жүйесінің құрылымын жақсарту процесі байқалады
Психиканың эволюциясы-эволюция процесінде психиканың үздіксіз, біртіндеп және ұзақ дамуы. Әдетте, үш негізгі деңгей ерекшеленеді:
* эволюцияның спецификалық деңгейі - бұл кезеңде психиканың біртіндеп өзгеруі қарапайымнан күрделі формаларға дейін жүреді, өйткені жануарлардың әртүрлі түрлері протозоидтардан сүтқоректілерге және адамның өзіне дейін дамиды. Ол Жер планетасындағы өмірдің барлық құбылыстарын ашады;
* эволюцияның ішкі деңгейі-бұл психиканың біртіндеп ауысуы, өйткені жануар немесе адам түр ретінде дамиды. Бұл жағдайда адам шамамен 3 миллион жыл өмір сүретін сүтқоректілердің бірі ретінде әрекет етеді. Бүкіл кезеңде психиканың өзі үнемі өзгереді;
* эволюцияның онтогенетикалық деңгейі-онтогенездегі психиканың дамуын, яғни адамның (немесе жануардың) бүкіл өмірі процесінде, туылғаннан бастап өлімге дейін ашады. Жер бетіндегі тіршілік құбылысы ретінде психика 500 миллион жыл бұрын пайда болған. Осы кезеңде күрделіліктің жоғарылауы байқалады, орталық ми мен орталық жүйке жүйесінің құрылымын жақсарту процесі байқалады
Можно также привести следующее мнение зарубежных авторов о степени влияния необихевиоризма на современную социальную психологию. «Среди социальных психологов, — пишут С. Бергер и У. Ламберт, — эта теория и установленная ею традиция не получили широкого одобрения, сопровождавшего более когнитивно ориентированные теории с менее строгими и не столь хорошо установленными традициями» [Lindzey, Aronson, 1968—1969, p.81]. Тем не менее, отмечается далее, неверно в настоящее время связывать образ данной ориентации лишь с исследованием поведения крыс. Существует довольно много попыток ее приложения к изучению социально-психологических явлений.
В данном контексте нашей задачей является именно анализ теорий, выросших из приложений традиционной психологической ориентации к социально-психологическим явлениям. В самом общем плане необихевиоризм в социальной психологии представляет собой экстраполяцию принципов, разработанных в традиционном бихевиоризме и необихевиоризме, на новый круг объектов — объекты социально-психологического знания. Не рассматривая здесь бихевиоризм во всех его аспектах, коснемся лишь отдельных его положений и характеристик, релевантных именно анализу социально-психологических явлений.