Эритроциттер ” (грек. erythros – қызыл және kytos – ыдыс) – адам мен жануарлар қанындағы қызыл түйіршіктер. Эритроциттер омыртқасыз жануарлардың (тікентерілердің) қанында да болады. Адам Э-інің пішіні екі жағынан ойыс диск тәрізді, диам. 7 – 8 мкм. Дені сау ер адамдардың 1 мм3 қанында 4 – 5 млн., әйелдерде – 3,9 – 4,7 млн. Эритроциттер болады. Сүтқоректі жануарларда (7 млн-дай не бұдан да көп), құстарда 3 млн-дай, ең аз мөлшерде балықтар мен құйрықты қосмекенділерде (150 мыңдай). Э-дің тіршілік ету ұзақ. 125 тәуліктей (әрбір секундта 2,5 млн-дай Э. түзіліп, сондай мөлшерде Эритроциттер өз тіршілігін жойып отырады). Э. өкпеден тіндерге оттек (О2), ал тіндерден өкпеге көміртектің қос тотығын (СО2) тасымалдайды, бұдан басқа ағзадағы қышқылды-сілтілі тепе-теңдікті реттейді, қан плазмасынан аминқышқылдары мен липидтерді адсорбциялап, оларды тіндерге жеткізеді. Адам мен жануарлардың Эритроциттерның құрамында ядро болмайды. Құстар, бауырымен жорғалаушылар, қосмекенділер және балықтардың Эритроциттерінде ядро болады. Эритроциттердің құрамындағы қызыл түсті гемоглобин ағзада маңызды рөл атқарады. Ж. Ахметов[1]
- образовательная: сформировать у учащихся представление об основных эволюционных процессах палеозойской, мезозойской и кайнозойской эр; закрепить знания о направлениях эволюции (биологическом прогрессе и регрессе), о путях достижения биологического прогресса – ароморфозе, идиоадаптации, общей дегенерации;
- развивающая: развивать умения анализировать, синтезировать, обобщать изучаемый материал, делать выводы, задавать вопросы, работать с различными источниками информации;
- воспитательная: воспитывать познавательный интерес к предмету, совершенствовать навыки работы в творческой группе.
оборудование: таблицы с изображением флоры и фауны различных эр и периодов; книги о развитии жизни на земле; коллекции ископаемы
форм живых организмов; листы ватмана; канцелярские принадлежности;
..