Жетісу жері – керуен жолының Шығысқа шығатын негізгі қақпасы. Шығысқа шығатын жолдың басты бір бағыты оңтүстік-батыс Жетісу жерінен өтеді. Тараздан шығып, Сарқан жері арқылы солтүстік-шығыс Қазақстанға баратын үшінші бағытпен атақты елші, саяхатшы Рубрук Монғолияға, Мөңке ханға барып қайтқан. Отырар қаласы керуен жолдары торабында орналасқан. Сығанақтан Ақсүмбе қаласы арқылы Орталық Қазақстанға қарай бір тармақ шықты.
Монғол шапқыншылығына байланысты сауда қарқыны бәсеңдеді. Жол бойындағы қалалар әлеуметтік-экономикалық өзгеріске түсе бастады. Кейбір қалалар қаңырап бос қалған. Ал 17 ғасырдан бастап теңіз жолдары ашылып, Ұлы Жібек жолының қатынасы әлсірей бастады. 18 ғасырдың екінші жартысынан бастап Қазақстан негізінен солтүстік жағында Ресеймен, ал оңтүстік жағында Қытаймен сауда байланыстарын жүргізе бастаған
В 3-2 тысячелетиях до н. э., в эпоху древнейших культур Египта, Месопотамии, Ирана, Индии, Китая, на островах и побережьях Эгейского моря существовала своеобразная эгейская культура, предшественница древнегреческой. Здесь в ту эпоху получили высокое развитие ремесла и торговля, а общественное устройство не характеризовалось крайними формами деспотии, вследствие чего образы искусства были более гуманистичны, в нем впервые в древнем мире проявилось внимание к человеку, его чувствам, повседневной жизни.
Основными центрами эгейской культуры были остров Крит, города Троя (на восточном побережье Дарданелл) и Микены (на юге Балканского полуострова) . В первой половине II тысячелетия до н. э. первенство в этом районе принадлежало Криту, в XIV-XII вв. до н. э. - Микенам. Отряды микенских вождей ворвались на Крит, подвергли разгрому Трою (война между Микенами и Троей отражена в «Илиаде» Гомера). Но в конце XII в. до н. э. вся территория нынешней Греции, западное побережье Малой Азии и острова Эгейского моря были заняты племенами Дорян, пришедшими с севера, из глубин Балканского полуострова, и эгейская культура прекратила свое существование.
Наибольшего расцвета эгейская культура достигла на Крите в XVIII- 15 вв. до н. э. Микены в то время находились под влиянием культуры Крита и перенимали многие ее формы, вследствие чего эгейскую культуру называют также крито-микенской. Эгейская культура неоднородна: Крит по своей культуре отличается от Микен и Трои. Критяне являлись коренными жителями этих мест, и в культуре продолжались традиции древнейших племен Средиземноморья, памятники искусства которых известны, например, на островах Сардиния, Мальта и далее на запад - в Испании. Жители Микен и Трои были потомками племен, некогда пришедших, как и потом доряне, с севера.
Объяснение: