Ученые подтверждают свои догадки
данными археологических исследований
в Туркменистане и прилегающих районах
Ирана, Узбекистана и Афганистана
в отношении нынешних и
экологических условий и генетических и
археологических данных о родословной
сельскохозяйственных культур и
домашних животных неолита.
Так же был произведен Девидом
Харрисом исследовательский
проект, который недвусмысленно
продемонстрировал, что аграрии и
фермеры, которые выращивали ячмень
и пшеницу, пасли коз и овец, охотились
на диких животных, делали каменные
орудия и керамику и жили в небольших
поселениях мудбрика, которые были
представлены на юге Туркменистана
7000 лет назад, где они контактировали
с охотниками-собирателями «Культуры
Келтиминар».
Возможно, что сельскохозяйственные
культуры и животные были одомашнены
на местном уровне, но имеющиеся
археологические и генетические данные
приводят к выводу о том, что все,
или большинство, элементов неолита
«Культура Джеютн» распространилось на
регион с более далекого запада.
Тың игеру, тың және тыңайған жерлерді игеру — КСРО-да (Қазақстан, Сібір, Орал, т.б.) 1954 – 1960 ж. жүргізілген науқан. КСРО бойынша жалпы 41,8 млн га жер жыртылса, соның 25,5 млн га-сы қазақ жері болды. Тың игеру нәтижесінде Қазақстан КСРО-дағы ең ірі астықты республикаларының біріне айналды. Тың игеру. Кеңес үкіметі тұсында ең көп тәжірибе жасалған сала – ауыл шаруашылығы. Жасалған реформалар аграрлық саланы дамытудың орнына, көбінесе үлкен қиындықтарға алып келді. Ауыл шаруашылығымен қазақ халқы тығыз байланысты екені белгілі. Сондықтан қазақ халқының басым бөлігі ауылдарда тұрғандықтан реформалардың зардабы бірінші кезекте қазақтарға тиді. Ауыл шаруашылығындағы тәжірибелер 1950 жылдары өз жалғасын тапты. 1953 жылы қыркүйекте КОКП ОК пленумы ауыл шаруашылығында қалыптасқан жағдайды талқылады. Пленумда мемлекет басшысы Н.С.Хрущев баяндама жасады