Б.з.д. 2 мыңжылдықтың алғашқы ширегі бітер кезде (Қола дәуірі) Еділ мен Алтай арасында мал шаруашылығымен айналасқан адамдар қола жасауды меңгерді. Оңтүстік Сібірдегі Ачинск қаласы маңындағы Андроново селосынан қола дәуірі ескерткіштері алғаш рет табылды. Оны 1913 ж. Б.Г. Андрианов ашты. Ғылымда шартты түрде Қазақстан жеріндегі қола дәуірі ескерткіштерін Андронов ескерткіштері деп атайды. Бұл атауды ғылыми айналымға 1927 жылы С. А. Теплоухов енгізген. 1927 жылы археолог М.П.Грязнов осындай қорымды Батыс Қазақстаннан да тапты. Андронов ескерткіштері Қазақстан, Орта Азия, Сібір жерлерінен табылып отыр. Андронов мәдени-тарихи қауымының негізгі орталықтарының бірі Қазақстан аумағында болды. Батыс аудандардың андроновтық тұрғындары қима мәдениетінің туысқан тайпаларының ықпалына үнемі түсіп және өз тарапынан оларға тікелей ықпал жасап отырды. Археологиялық деректер андроновтық тұрғындардың басым көпшілігі отырықшылық өмір сүргенін көрсетеді. Қоныс-мекендер кең жайылма шалғыны бар өзендердің жағаларына орналасты. Патриархаттық отбасылардың үйлері үлкен жер төбелер болды; олардың жанынан әр түрлі шаруашылық жайлар мен мал қамайтын қашалар салынды. Бұл қоныс-мекендерге мал бағу кәсібі едәуір басым малшылық-егіншілік шаруашылығының кешенді сипаты тән болды.
Слово «век» имеет два значения. Это не только «100-летний период», но и «исторический период, эпоха чего-то». В этом смысле он используется в названии параграфа «Юстиниановская эпоха» в учебнике средневековой истории. Император Юстиниан правил Византией с 387 по 565 годы в течение 38 лет. За это время государство процветало, достигнув максимальной мощности. Построено много архитектурных памятников. Правление Юстиниана - это неотъемлемый период византийской истории со своими особенностями. Поэтому ее можно назвать «эпохой Юстиниана».
Димосфен - от посягательств на свободу Афин македонских царей Филиппа и его сына Александра.
Фемистокл - на отражение агрессии со стороны персидского царства.
Судьба обоих была великой и смерть одинаковой - они были обвинены в предательстве, изгнаны своим народом и оба приняли яд.
Своим словом они создали историю Греции, историю цивилизации.
Демосфе́н (384 г. до н. э. — 322 г. до н. э.) — один из знаменитейших ораторов древнего мира. Димосфен своим красноречием поднял всю Грецию против македонского царя Филиппа. Войско, собранного по настоянию Демосфена, изгнало из Эвбеи тиранов, посаженных Филиппом.
Фемисто́кл (ок. 524 до н. э. — 459 до н. э.) — афинский государственный деятель, один из «отцов-основателей» афинской демократии, полководец периода греко-персидских войн (500—449 гг. до н. э.). Фемистокл убедил афинян своим красноречием, чтобы доходы с Лаврийских серебряных рудников, которые распределялись до тех пор между гражданами, употребить на постройку двухсот новых военных кораблей. Его совет был приведен в исполнение и в будущем послужил главной, основной причиной великой морской победы над Ксерксом и последовавшего усиления Афинского государства.