сұрапыл соғыстың біткеніне де жетпіс бес жыл болады. Бірақ Ұлы Жеңістің ұмытылмайтыны сияқты, соғыс та ұмытылмайтын ізін қалдырды. Жеңіс үшін төленген құнның бірі— балалық шағын соғыс өрті шарпыған балалардың көз жасы. Соғыс және балалар деген ұғымның санаға симайтын, бір – біріне сәйкес келмейтін ұғым екенін түсінеміз. Дегенмен 1941-1945 жылдардағы балаларға соғыстың бар ауыртпалығын бастарынан өткізуге тура келді. Олар аштықты, жалаңаштықты көріп, қара қағаздан қайғы жұтып, зар жылаған ана дауысын естіп өсті.
Объяснение:
1)Әрине, келісемін, және келіспеймін. Өмірде шын досты табу қиын. Бұл өмірде әртүрлі адам бар. Соның ішінде шын, адал, өмір бойы жаныңда болатын, дос болатын, болғысы келетін адам да бар. Жаман адам да бар.
Потом әрі қарай шығара бер қосып немесе арасына осы сөздерді қой
2) Домбыра-қазақ халқының дәстүрлі аспабы. Домбыраны сыйлау керек, өйткені, ол біздің қазақ аспабымыз.
Домбыраны көбінесе ақындар ұстайды. Бұрында ақындар, ата-бабаларымыз домбыраны киіз үйдің ішіне іліп қоятын. Қазір де адамдар домбыраны құрметтеп, үйлеріне қояды.
Домбыра арқылы әңгіме, ақиқат, тіпті біреуге арнап ән де айтады. Бұрынғы шынайы әңгімелерді ақындар домбыра арқылы осы ғасырға дейін жеткізген.