Имаш- Бауыржан Момышұлының атасы, орта бойлы, орақ мұрын, от жанарлы, шымыр шал Имаш 1911 жылы 92 жасында дүниеден өткен.
Қызтумас – әжесі, ертегіші, салт жоралғыны көп білетін, ел анасы.
Момыналы – Бауыржанның әкесі, жұрт Момыш деп кеткен. Жасынан өлеңге жақын, еті тірі,орысша хат таныған.ағаш ұста, зергер, етікші, аймаққа әйгілі сыйлы адам.
Рәзия – Бауыржан Момышұлының анасы,Байтана руынан Әбдірахманның қызы, Бауыржанның үш жасында қайтыс болыпты.
Момынқұл – әкесінің кенже інісі, ұзын бойлы, дөңгелек қара көзді, кертпе мұрындау, астыңғы ерні дүрліктеу, аққұба жігіт.Қыңыр мінезді, епті, алаңғасар, қаракүш, "Таубұзар", әжесінің айтуынша Серкебай нағашысына тартқан.
Төлебай – Момыштың ағасы, ұзын бойлы, кең жауырынды, тәмпіш мұрын шал, Құрмангүл деген қызы қалды.
Үбіш – Рәзияның тұңғышы, Үбиан, Сәлима, Әлима– Бауыржан Момышұлының әпкелері.
Серкебай – әжесінің інісі, нағашысы, алпысқа келіп қалған, күрт мінез ашуы адырайып тұрған қатал кісі. Етсіз қыр мұрыны, қысыңқы көз, ашаң жүзді, қияқтай мұрты екі езуін жиектеп, селдір ұзын сақалы кеудесіне түседі. Айналасын айбарымен меңдеп алатын өркөкірек, ескі дәуірдің қатал әміршісіндей.
Қожамқұл – ауылдағы жалғызбасты жарлы адам. 1916 жылы қара жұмысқа алынды.
Орманқұл – Бабастың кенжесі, орта бойлы, атжақтау,қалың қара қасты, мұнаркөз, қыр мұрын, қара мұрт, қабасақал жігіт, күйші.
Бұл жердегі мәселе- жетім балалар мәселесі
Объяснение:
Себебі қазір жетім балалар саны көп
көмектескен деп үміттенемін
1)Аянның ертегілерін ауылдағы балалар тыңдаушы еді.Аян өзінің ғажап ертегілерін шындыққа жарасатын,қалтқысыз сендіретіндей айтады.Аянның ертегісінде:ақылдылық,сыпайылық,ерлік,шындық және т.б асыл қасиеттер кездеседі.Аян батырлар немесе т.б ертегілер айтқанда балалар өзінің қалпын бір сәтке ұмытып өзін-өзі батырлар сияқты қиялданып сезінуші еді.
Жауап дұрыс лайк и подписка
Лучший ответ
Кереге уық шаңырақ, үй, есік сөздеріне фразеологизмдер:
Босағасын паналады – «үйіне тығылды, бас сауғалады, күн көрді», босағасын тоздырды – «қайта-қайта келді, келгіштей берді»,
босағасын солқылдатты – «күш көрсетті, қиратып кете жаздады», босағасын шапты – «шаңырағын ортасына түсірді, жауласты»,
есігі ашық – «қонақжай, кең пейілді, дастарханы жаюлы»,
есігі тар – «пейілі тар, сараң үй»,
есігінде жүрді – «біреудің босағасында қызмет етті»,
есіктегі басы төрге жетті – «елеусіз адамның беделі өсті, мерейі үстем болды»,
есігінің алдына кетірді – «дегенін істетті, бас идірді»,
есігі ойран, төрі талқан болды – «шаңырағы ортасына түсті, тас-талқаны шықты»,
есіктен шықса тесіктен, тесіктен кетсе есіктен келді – «мұнан кіріп, одан шықты, су жұқпас қу»,
есігін ашпады – «хабарласпады, келмеді»,
есік пен төрдей – «бір аттам жер, таяқ тастам жер, тіпті жақын жер», кереге бойлы – «ұзын, керегенің ұзындығындай»,
керегеден шығарып жіберді – «итше қуып жіберді, керегеге таңылды» (ұятқа қалған кісі туралы),
керегесін керту – «керегесін кескілеп, ойран салу»,
уығын қадасып, шаңырағын көтерісті – «ортақ іске белсене қатысты, жәрдемдесті»,
шаңырағы қаңырап қалды - "үйі босап қалды",
шаңырағы ортаға түсу, шаңырағы шайқалу - ұрысу/ ажырасу.