КОТЛОВАН
Очень тяжелое произведение, хотя оно и характеризуется как сатира на СССР времен первой пятилетки, но читать его физически больно практически все время.
Речь идет о строительстве котлована для "дома будущего" всех советских людей работниками, не имеющими за душой ничего: ни семей, ни жилья, ни даже личных вещей. Где строят, там и спят, их кормят разной баландой, да эти ободранные ребята особо и не прихотливые, готовые все терпеть, ожидая прихода того времени, когда всем будет сухо, сытно и тепло. Оказавшись в действительности, где им объяснили, что по-старому жить неправильно, но еще не до конца понятно а как же теперь надо, люди не имеют каких-то конкретных целей, их жизнь не наполнена личным смыслом, вот и находят себя на таких стройках будущего, дабы быть полезными и чем-то заниматься. Очень много описано ситуаций коллективизации и индустриализации на примере конкретных людей, их понимания происходящего и готовности/не готовности принять новую советскую действительность.
Напиши мир. Не для меня, не для кого-то еще, просто так, не умея иначе. Создай его теплым на выдохе дня. Расскажи небо, сказочно звездное или пронзительно синее. Раскрась его разноцветными всполохами птиц. Сплети из слов полумрак и трепет древних лесов, обнажи жаркое дыхание степей. Нарисуй дождь и росчерком ресниц обозначь радугу. Впусти в него хищное движение ночи, прислушивающейся к бессвязному шепоту любви. Озвучь смехом детей, звенящим на рассвете. Вдохни в него море, живое, огромное, невероятное. Укрась по краям резным узором инея, играющего с солнцем. Станцуй в нем листопадами, обними его туманами. Напиши мир, не для меня, просто так… И я навсегда останусь жить в нем.
Арман... Үміт... Сенім... Кез келген жолдың, өмірдің үкілеген үміті болады. Тек жүрегіне терең бойлап, көңіліне берік орнаған сенімі болған жағдайда жол өз бастауын табады. Болашаққа деген нық бағыт алған да ғана жаңа өмірге жетелейді. Жаңаның соңынан, шексіз мүмкіндіктердің соңынан қалай еріп кеткеніңді байқамай да қаласың. Бұл сенің тұла бойыңнан, санаңның жаңалықты, өзгеруді, дамуды және қиял бостандығын қалайтынын анық көрінісі. Сенің ойың, сенің санаң жаңғыруда. Олар жарқын дауысты, жаңғырығы жер жаратын алыптылықты, шексіздікті қалайды. Себебі мүмкіндігі көп...
Жұмыр басты пендені ойландырып, толғандырып келе жатқан, қоғам өзгерсе де қажеттігін жоймайтын үлкен мәселе – баланы өмір сүруге дайындау. Бұл – қиынның қиыны. Себебі, әр адам қайталанбас тұлға. Оның жан дүниесі - өзінше бір әлем. Ал, ұстаз сол әлемді шартарапқа жетелеуші. Ұстаз – бала болмысына өзгеріс енгізуші, бағыт-бағдар беруші. Осы мақсатқа рухани күш – жігерін, прасат – пайымын салу керектігі айтпаса да түснікті. Бұл – әркімнің қолынан келе бермейтін, ерекше талантты қажет ететін, бай қиялды адамға ғана тән қасиет.
Ұстаз- таудың сарқырап, толып- тасып аққан өзені секілді, айналасына қуат беріп, жолында кездескендерді суымен нәрлендіріп, таудай қиындықтарды тарыдай домалатып, білімнің сары даласында тыныштық тауып, дамылдайды. Ұстаз – жер әлемінің бетін көркейткен, шәкірттеріне шуақ төккен Күн – Ана. Ұстаз – ақылдың тозбайтұғын асылы. Қасиетті мамандық иелерінің жауһары. Өзге мамандық атаулылары өздерінің түр- сипатын құбылтып жатса да, еш өзгеріссіз сол бәз баяғы қалпында жас ұрпаққа адамгершілік қасиеттердің дәнін еккен диқан.
Объяснение:этого хватит