Из комедии «Ревизор» (1836) Н. В. Гоголя (1809-1852). Слова Хлестакова (действ. 3, явл. 6): «Один раз я даже управлял департаментом И странно: директор уехал, куда уехал - неизвестно. Ну, натурально пошли толки: как, что, кому занять место? Многие из генералов находились охотники и брались, но подойдут, бывало, — нет, мудрено. Кажется, и легко на вид, а рассмотришь — просто черт возьми! После видят, нечего делать, — ко мне. И в ту же минуту по улицам курьеры, курьеры курьеры... можете представить себе, тридцать пять тысяч одних курьеров! Каково положение, я спрашиваю?»
Әдебиет тану ғылымы. Әдебиет тану ғылымы — көркем әдебиет туралы ғылым. Бұл негізінде үш саладан құралады: әдебиет тарихы, әдебиет теориясы, әдебиет сыны. Бұлар қашан да бір-бірімен нық байланысты. Әдебиет тарихы белгілі бір халықтың әдебиеті қай кезден басталды, шығармасымен қоса авторлық аты сақталған ең алғашқы ақыны кімдер, олардан қандай мұралар қалды, олардың өзара байланысы қандай, бірі себебі, екіншісі нәтижесі бола алды ма, қандай жүйеде дамыды, қандай тарихи кезеңде туды, онда қандай таптардың көзқарасы, тартыстары суреттеледі, міне, осы мәселелерді зерттейді. Әдебиет теориясы көркем әдебріеттің әлеуметтік мәнің, өзіне тән ерекшеліктерін, эдеби құбылыстардың қоғамдық негізің, әдебиеттің даму заңдарын, әдебиеттік метод, бағыт, олардың себебін, әдебиет тектері (жанр), оның түрлері, көркем шығарманың композициясы, тілі, өзіне тән ерекшеліктері, өлең құрылысы тәрізді мәселелерді қамтиды. Әдебиет сыны өз кезіндегі әдебиеттің даму жолдарын бақылайды. Оның жетістіктерін жұртшылыққа түсіндіреді, жақсыларын үлгі етеді, кемшілігін сынға алады. Қысқасы, шын мәніндегі сын өз тұсындағы көркем әдебиеттің дұрыс бағытта ілгерілеуіне жөн сілтеп, жол көрсетеді.
Характер тонкого сначала немного смелый, а в конце, где он уже узнает до кого дослужился его друг, более сдержанный, немного напуганный. При встречи в основном преобладают восклицательные знаки, то есть интонация радостная, приветственная, дружественная. Потом уже просто повествование, но, как я уже сказала, немного стыдливая. Когда тонкий узнает , кем стал его друг, то это удивление, вопросительные знаки. При встречи у них мимика - улыбка, счастливое выражение лица, жесты открытые( ну это понятно, какая еще мимика может быть у двух друзей, которые встретились!) у них двоих обращение друг к другу милый мой , но это только в начале, толстый так и называет своего друга, а тонкий - говорит ваше превосходительство.
Слова Хлестакова (действ. 3, явл. 6):
«Один раз я даже управлял департаментом И странно: директор уехал, куда уехал - неизвестно. Ну, натурально пошли толки: как, что, кому занять место? Многие из генералов находились охотники и брались, но подойдут, бывало, — нет, мудрено. Кажется, и легко на вид, а рассмотришь — просто черт возьми! После видят, нечего делать, — ко мне. И в ту же минуту по улицам курьеры, курьеры курьеры... можете представить себе, тридцать пять тысяч одних курьеров! Каково положение, я спрашиваю?»