Аповесць В. Быкава "Знак бяды" адметная. Вайна ў ёй разглядаецца праз успрыняцце яе мірнымі жыхарамі, для якіх уласны хутар становіцца месцам здзекаў і гвалту, своеасаблівай Галгофай. Мінулая вайна, на думку В. Быкава, паказала, "якім высокім і якім нізкім можа быць чалавек, да якой велічы могуць узняцца адны і да якой нізасці апусціцца другія". Таму ў творы пісьменнік (выдатны псіхолаг) імкнецца выявіць прычыны здрадніцтва, прыстасавальніцтва, маральнага падзення адных і духоўнай велічы, высакароднасці, нязломнасці духу другіх. Зразумела, што здрадніцтва не можа нарадзіцца далёка ад нас, саміх сябе. Яно найбольш праяўляецца ў часы цяжкіх выпрабаванняў, калі чалавек стаіць на мяжы выбару паміж жыццём і смерцю. Адны выбіраюць жыццё і тым самым здраджваюць сабе, радзіме, народу, пачынаюць прыслужваць іншаму рэжыму, прыстасоўваюцца да выгаднай для сябе сітуацыі. Другія (напрыклад, Сцепаніда) з першых дзён не мірацца з новымі парадкамі, свядома канфліктуюць з ня гасцямі, змагаюцца з ворагам да апошняга ўздыху. "Сваімі" і адначасова чужымі ў аповесці паказаны Гуж, Каландзёнак і Недасека. Сярод усіх паліцаяў сваёй жорсткасцю, бесчалавечнасцю вылучаўся Гуж, які яшчэ да вайны, пасля раскулачвання бацькі, з абрэзам паляваў на людзей. У перыяд акупацыі ён зноў адчуў сваю сілу. Упіваючыся неабмежаванай уладай, Гуж здзекаваўся з людзей не толькі па загадзе немцаў, але і дзеля свайго задавальнення. З лютай нянавісцю спрабаваў ён адпомсціць за даўнюю крыўду. Яшчэ больш небяспечным (з-за сваёй затоенасці, непрадказальнасці ўчынкаў) з'яўляецца Каландзёнак — "няўклюда лягчоная, ні хлопец, ні дзеўка — паскуда адна". У гады калектывізацыі ён прыкідваўся прыхільнікам новых змен, дапамагаў адшукваць "ворагаў" народа і за паклёпніцкі данос нават быў узнагароджаны рэквізаванымі ботамі. З прыходам фашыстаў ён з лёгкасцю і спраўна стаў служыць фашысцкай сістэме так жа, як калісьці служыў савецкай уладзе. В. Быкаў, удзяляючы ў аповесці значнае месца паліцаям, бачыў у іх затоенасці, скрытвасці, прыстасавальніцтве не меншую небяспечнасць, чым у заведама адкрытай чалавеказабойчай палітыцы ворагаў-чужынцаў. Немцам-захопнікам В. Быкаў у аповесці адводзіць не так многа ўвагі. З імі мы сустракаемся толькі тады, калі яны некалькі дзён жылі ў хаце Сцепаніды і Петрака. Але і гэтага дастаткова, каб упэўніцца ў тым, што перад намі заваёўнікі, якія ўсімі магчымымі сродкамі будуць імкнуцца да панавання і знішчэння існуючага ладу. Фашысты з'яўляюцца адкрытымі ворагамі, і ад іх нельга чакаць асаблівай павагі, міласэрнасці. Горшыя за іх з-за сваёй затоенасці, скрытнасці, непрадказальнасці дзеянняў паліцаі, якія не часова, а ўжо назаўсёды сталі чужымі для аднавяскоўцаў і якім ніколі не давяралі ворагі. Такім чынам, чужых у аповесці "Знак бяды" можна ўмоўна падзяліць на дзве катэгорыі: чужыя, якія адначасова з'яўляюцца ворагамі-захопнікамі, і былыя свае людзі, якія з-за здрады і прадажнасці сталі чужымі для свайго народа. Аўтар сцвярджае, што свае "чужыя" больш страшныя за адкрытага ворага, яны здольны служыць любому злу, якое знаходзіцца пры ўладзе. Вайна — тая крытычная сітуацыя ў жыцці герояў твора, калі выяўляецца іх сапраўдная сутнасць: сутнасць чалавечая або звярыная, дзікунская. На жаль, праблема сваіх — "чужых" застаецца актуальнай і для нашага часу.
Чему учит рассказ "Теплый хлеб" Паустовского?
Рассказ "Теплый хлеб" Паустовского учит доброте, состраданию, совместному труду. Бабушка Фильки утверждает, что все несчастья происходят из-за "злобы людской". С этим сложно не согласиться. Произведение Паустовского учит всегда сохранять тепло, искренность и доброту своего сердца, ведь холод в душе сеет несчастья для всего человечества. Кроме того, произведение учит дружбе, теплым отношениям между людьми и умению признавать и исправлять собственные ошибки.
Один из заезжих принцев влюбился в дочь короля – Изольду. Отец охотно дал согласие на брак дочери. Королевство начало готовиться к свадьбе принцессы. Изольда искреннее любила свой родной край, и хотела, чтобы ее свадебный наряд был таким же белоснежным, как необъятные просторы родины.
Принцессе пошили белое, словно снег, платье, серый, как зимнее море, плащ. Головной убор юная принцесса захотела изготовить такой, чтобы он был нежным и изысканным, как рисунок мороза на стекле. Но никто так и не смог сделать идеальное украшение.
Однажды к принцессе пришел старик, который сказал, что может достать хохолок белой цапли и осыпать его бриллиантами, что будет лучшим украшением невесты.
Но для этого следовало убить одну цаплю. Сердобольная принцесса сразу же отказалась от подобного варианта. Однако ночью, ее начали посещать сомнения: убить надо только одну цаплю, ничего страшного в этом нет. Утром она позвала старика и велела ему отправляться в путь за хохолком.
В день свадьбы, народ с восторгом смотрел на брачующуюся принцессу: ее головной убор, сверкающий бриллиантами был таким же прекрасным как северный край года, принцесса Изольда стала королевой земли на юге. Изольда привыкла к теплу, радовалась пению птиц и красоте цветов, которые цвели в ее королевстве круглый год.
Однажды она решила посетить своего отца и отправилась на родной север.
Дома ей приснился страшный сон – во сне к ней пришли две цапли, которые рассказали, что по примеру принцессы, многие люди захотели иметь такой же красивый хохолок, и все цапли убиты. Изольда проснулась в ужасе и рассказала о сне своему отцу.
Старый король был очень огорчен, что дочь совершила такой поступок, и сказал, что массовые убийства птиц – это правда. Огорченная Изольда в этот же день вернулась в свое королевство, чтобы сделать какую-то пользу для своих людей, и тем самым окутать свой грех перед цаплями.
ответственность человека перед будущимЧему учит нас сказка Н. Телешева? В первую очередь всегда предвидеть последствия своих поступков. Ведь самое незначительное злое действие человека может потянуть за собой вереницу ужасающих последствий. Мы всегда должны нести ответственность за свои поступки. Если в нами совершено что-то плохое – время не вернется назад, и мы этого никогда не исправим.
Однако в руках человека – будущее. Не надо бояться делать добрые дела. А прежде, чем совершить необдуманный поступок – хорошо подумайте о том, не навредит ли он в будущем окружающему вас миру.
Принцесса Изольда была очень доброй и сердечной девушкой, однако один ее неправильный шаг привел к тому, что все цапли с белыми хохолками умерли. Разве хотела она этого? Нет, но из-за ее решения пострадало множество птиц, принцесса не предвидела тех масштабных последствий, которые случились по ее вине.