М
Молодежь
К
Компьютеры-и-электроника
Д
Дом-и-сад
С
Стиль-и-уход-за-собой
П
Праздники-и-традиции
Т
Транспорт
П
Путешествия
С
Семейная-жизнь
Ф
Философия-и-религия
Б
Без категории
М
Мир-работы
Х
Хобби-и-рукоделие
И
Искусство-и-развлечения
В
Взаимоотношения
З
Здоровье
К
Кулинария-и-гостеприимство
Ф
Финансы-и-бизнес
П
Питомцы-и-животные
О
Образование
О
Образование-и-коммуникации
mashka2511
mashka2511
23.05.2021 02:08 •  Литература

Напишите сочинение-письмо юлию черсановичу киму. надо что бы было три красные строки первая-вступление. вторая-основная. третья-концовка (прощание) минимум что бы была одна страница

👇
Ответ:
ale2005171112
ale2005171112
23.05.2021
Привет, Юля. Недавно я ездил(а) с бабушкой, дедушкой, папой, мамой, (сестрой, братом) в огромный при огромный магазин. Он был ну очень большой. Меня переполняло эмоциями! Там чего только не было и карусели, и качели, и куча-куча маленьких магазинчиков с едой, одеждой и игрушками. Сначала мы пошли в магазин с продуктами.А там дальше наверное сама придумаешь (грам., ошибки сама тож исправишь))
4,6(17 оценок)
Открыть все ответы
Ответ:
bogdanb13
bogdanb13
23.05.2021
Да вайны ў школе, дзе вучыўся Косця Кветка, маляванне і чарчэнне выкладаў старамодны настаўнік Апалінарый Феактыставіч, па празванню Цыркуль.
Высокі, тонкі, у чорным, яшчэ царскіх часоў сурдуце, Апалінарый Феактыставіч знешне на самай справе адпавядаў дадзенай яму мянушцы. Але менш за ўсё гэтага абцягнутага чорным сукном чалавека можна было назваць сухім ці чэрствым: ён оыў старамодным, крыху напышлівым. але толькі не сухім.
Прадмет свой Апалінарый Феактыставіч ведаў добра, але быў надзвычай мяккім чалавекам, і гэтым карысталіся не на карысць вучобе. Вучні ведалі: да рэвалюцыі іх настаўнік выкладаў у гімназіі латынь. I хоць цікавасці да латыні шасцікласнікі, вядома, не праяўлялі абсалютна ніякай, тым не менш на ўроках Апалінарыя Феактыставіча часта гучала гэтая мёртвая. але прыгожая мова.
Аматарам лацінскай мовы часцей за ўсё прыкідваўся Косця. Можа, яму падабалася ўзрушанасць старога настаўніка, які, хвалюючыся, вымаўляў незразумелыя звонкія словы, а магчыма, ім кіравала звычайнае самалюбства, але Косця часцей за другіх ішоў на свядомую правакацыю. Калі хто-небудзь не зрабіў чарцяжа і прадчуваў немінучую пагібель, яго нязменным выратавальнікам быў Косця.
Пры ўваходзе Апалінарыя Феактыставіча ў клас Косця, які сядзеў на першай парце, напускаў на твар цень задумлівасці і летуценнасці. Настаўнік раскрываў класны журнал, але ў гэты час Косця ўжо сядзеў з паднятай рукой. Атрымаўшы дазвол выказацца, хлопец задаваў пытанне. Стары настаўнік адрываў позірк ад класнага журнала, і на твары яго з’яўлялася ўсмешка. Ён, вядома, здагадваўся: не прагай ведаць якое-небудзь новае лацінскае слова гарыць яго юны апанент, але пераадолець спакусу і не адказаць на пытанне Апалінарый Феактыставіч не мог. Той, над кім павіс дамоклаў меч быць выкліканым і ісці з чарцяжамі да стала, на нейкі час быў выратаваны.. .
Інтарэс шасцікласнікаў да мовы Авідзія і Гарацыя ўзрастаў па меры таго, як набліжалася доўгачаканая хвіліна збавення — званок на перапынак. Нарэшце бабка-вартаўніца дрэнькала ў стары вышчарблены званок, і стрыжаныя шасцікласнікі гаманлівай талакой зрываліся з месца. Апалінарый Феактыставіч з разгубленай усмешкай закрываў класны журнал, у які ён за ўвесь урок не паставіў ніводнай адзнакі…
Вучні падрасталі, заводзілі прычоскі. У дзесятым класе няўрымслівы Косця ўжо не дазваляў сабе карыстацца слабасцю старога настаўніка. У адносінах класа да Апалінарыя Феактыставіча з’явілася нешта новае. Гэтае новае, бадай, можна было назваць прытоенай, схаванай недзе ў глыбіні юнацкіх душ павагай да свайго настаўніка. Маладосць нарэшце ацаніла вялікую, нязменную любоў і адданасць Апалінарыя Феактыставіча латыні — прадмету, які даўно можна было забыць.
Гэту павагу класа адчуваў і сам настаўнік, хоць знешне, здавалася, яна не праяўлялася ні ў чым. Пасля ўдалага чарцяжа, зробленага кім-небудзь з дзесяцікласнікаў, Апалінарый Феактыставіч ставіў умельцу пяцёрку, закрываў журнал і строгі , сур’ёзны падымаўся над класам.
—Вам трэба думаць не толькі пра гэтыя чарцяжы, — заяўляў ён. — Пара ўжо кожнаму з вас зрабіць для сябе чарцёж усяго будучага жыцця. Але ў гэтым вам лепш за мяне дапаможа Авідзій.
Апалінарый Феактыставіч пачынаў чытаць Авідзія. Голас настаўніка быў слабы, прыглушаны, ён дрыжаў і зрываўся, але вучні слухалі з затоеным дыханнем. Ніхто не разумеў слоў лацінска верша, які перажыў многія стагоддзі, але ўсе, здаецца, адчувс магутнае, узнёслае пачуццё, схаванае ва ўрачыстых радках.
— Авідзій любіў сваю зямлю, як можа яе любіць вялікі сын сваёй айчыны, — натхняўся стары настаўнік. — Таму яго слова будзе жыць да таго часу, пакуль будзе ўладарыць чалавек на зямлі.
Апалінарый Феактыставіч заўсёды тлумачыў Авідзія напышліва, у прыўзнятым, урачыстым стылі. Але цяпер гэта старшакласнікам падабалася.. .
4,6(94 оценок)
Ответ:

1.Была та смутная пора, 

Когда Россия молодая, 

В бореньях силы напрягая, 

Мужала с гением Петра. 


2.Пушкин считал, что, одержав победу в тяжкой борьбе с могучим врагом, Россия доказала свою крепость и силу. 


...Но в искушеньях долгой кары, 

Перетерпев судеб удары, 

Окрепла Русь. Так тяжкий млат, 

Дробя стекло, кует булат. 


3.Центральным эпизодом этой темы является Полтав­ский бой, центральным героем ее- Петр I. 

...И грянул бой, Полтавский бой! 

В огне, под градом раскаленным, 

Стеной живою отраженным, 

Над падшим строем свежий строй 

Штыки смыкает. Тяжкой тучей 

Отряды конницы летучей, 

Браздами, саблями звуча, 

Сшибаясь, рубятся с плеча. 


4.Другая тема, - тема многона­ционального русского государства, вопрос об историчес­кой закономерности объединения разных наций в одно государство и прочности их связи с русским народом и государством. Эту тему Пушкин развивает на примере Украины, поставив в центр образ Мазепы, пытавшегося при шведских войск оторвать Украину от России. 

...Души глубокая печаль 

Стремиться дерзновенно в даль 

Вождю Украйны не мешает. 

Твердея в умысле своем, 

Он с гордым шведским королем 

Свои сношенья продолжает. 


5.В поэме Пушкин показывает Мазепу не как патриота, борющегося за осво­бождение родины, а как коварного властолюбца, презира­ющего и свободу, и родину. 

...И день настал. Встает с одра 

Мазепа, сей страдалец хилый, 

Сей труп живой, еще вчера 

Стонавший слабо над могилой. 

Теперь он мощный враг Петра. 

Теперь он, бодрый, пред полками 

Сверкает гордыми очами 

И саблей машет - и к Десне 

Проворно мчится на коне. 

Согбенный тяжко жизнью старой, 

Так оный хитрый кардинал, 

Венчавшись римскою тиарой, 

И прям, и здрав, и молод стал. 


6.Третья тема "Полтавы"- судьба человека, далекого от участия в политических событиях его времени и все же гибнущего, раздавленного колесом истории. 

Это-любовно-романтическая линия (Мазепа -Мария) . 

...Мария, бедная Мария, 

Краса черкасских дочерей! 

Не знаешь ты, какого змия 

Ласкаешь на груди своей. 

Пушкин в своей поэме переплел любовь, семейные чувства, месть с политикой.

4,8(79 оценок)
Это интересно:
Новые ответы от MOGZ: Литература
logo
Вход Регистрация
Что ты хочешь узнать?
Спроси Mozg
Открыть лучший ответ