Я хачу расказаць вам пра сваю сяброўку. Яе завуцьТаня. Таня - вельмі прыгожая дзяўчынка. Яна высокая, зграбная. У яе светлая скура і светлыя прамыя валасы. Вочы ў яе блакітныя, як азёры, з густымі вейкамі. Нос у Тані прамы. На румяных шчоках - ямачкі. Таня заўсёды прыгожа апранаецца. Яе адзенне ідэальна падкрэслівае яе прывабную знешнасць. Але Таніна знешнасць - гэта не галоўнае. Акрамя таго, яна вельмі добры чалавек. Яна добразычлівая да ўсіх людзей. З ёю заўсёды весела. Я вельмі шчаслівы, што ў мяне ёсць такая сяброўка.
- Прывітанне! Можна з табою пазнаёміцца? - Канешне! Мяне Света завуць. А цябе? - А мяне Алесь. - Прыгожае імя. - Мяне назвалі ў гонар дзядулі, які загінуў у час Вялікай Айчыннай вайны. - Эх, а мяне ў гонар гераіні любімага матулінага рамана. - У цябе таксама прыгожае імя. Вельмі мілагучнае. - Дзякуй! Алесь, а ты з нашай школы? - Не. Але з верасня пайду туды. Мы толькі што пераехалі ў гэты раён. - Выдатна! Зможам часта сустракацца. - Света, было вельмі прыемна з табою пазнаёміцца. На жаль, трэба бегчы, бо спазнюся да рэпетытара. Дай мне свой нумар. Я табе пазваню. - Пішы: 333-44-66. - Запісаў. Пазваню абавязкова. - Буду чакаць. Да пабачэння! - Да пабачэння!
