Атмосфералық жауын-шашын — ауа райы мен климат элементтерінің бірі; жер (немесе су) бетіне бұлттан жауатын не оның бетіне су буының қойылуы салдарынан тікелей ауадан бөлініп шығатын қатты немесе сұйық күйіндегі су. Бұлттардан жауатын атмосфералық жауын-шашынның ішінде мыналарды айырады: қарлы жаңбыр, соқта қар, жаңбыр, түйіршік қар, қиыршық қар, қиыршық мұз, бұршақ тағы басқалар. Жер беті мен нәрселерге ауадан бөлініп түсетін атмосфералық жауын-шашынның мынадай түрлері болады: шық, қырау, қылау, көкмұз (ожеледь). Бұлттардан бөлініп шыгатын атмосфералық жауын-шашын негізгі үш топқа бөлінеді: аң жауын, нөсер, сірікпе. Нөсер күйінде жауатын атмосфералық жауын-шашынның алдында нажағай ойнайды. Атмосфералық жауын-шашынның мөлшері жауған су қабатының қалыңдығын көрсететін миллиметрмен өлшенеді. Атмосфералық жауын-шашын жер бетіне біркелкі жаумайды. Ол атмосфераның жалпы циркуляциясының жүйесінде белгілі бір жердің алатын географиялық орнына, теңіздің жақындығына немесе қашықтығына, рельефке (таулар өздерінің жел жақ беткейлерінде ылғалды көбірек ұстап қалады) байланысты. Жер шарында жауын-шашын ең көп жауатын жер Үндістандағы Черрапунджи деген жер; мұнда 12 600 лшге дейін жаңбыр жауады, Сахара тағы басқалар. шөлдерде бірнеше жыл ішінде жаңбыр тіпті жаумайтын да кездер болады.
Қазақстанда А. ж.-ш-ның ең көп жауатын өңірі – Алтай тауының батыс беткейлерінде (1500 мм), ал ең аз жауын-шашын Арал Қарақұмы мен Балқаш көлінің батыс жағалауында байқалады
Атмосфералық жауын-шашын — ауа райы мен климат элементтерінің бірі; жер (немесе су) бетіне бұлттан жауатын не оның бетіне су буының қойылуы салдарынан тікелей ауадан бөлініп шығатын қатты немесе сұйық күйіндегі су. Бұлттардан жауатын атмосфералық жауын-шашынның ішінде мыналарды айырады: қарлы жаңбыр, соқта қар, жаңбыр, түйіршік қар, қиыршық қар, қиыршық мұз, бұршақ тағы басқалар. Жер беті мен нәрселерге ауадан бөлініп түсетін атмосфералық жауын-шашынның мынадай түрлері болады: шық, қырау, қылау, көкмұз (ожеледь). Бұлттардан бөлініп шыгатын атмосфералық жауын-шашын негізгі үш топқа бөлінеді: аң жауын, нөсер, сірікпе. Нөсер күйінде жауатын атмосфералық жауын-шашынның алдында нажағай ойнайды. Атмосфералық жауын-шашынның мөлшері жауған су қабатының қалыңдығын көрсететін миллиметрмен өлшенеді. Атмосфералық жауын-шашын жер бетіне біркелкі жаумайды. Ол атмосфераның жалпы циркуляциясының жүйесінде белгілі бір жердің алатын географиялық орнына, теңіздің жақындығына немесе қашықтығына, рельефке (таулар өздерінің жел жақ беткейлерінде ылғалды көбірек ұстап қалады) байланысты.
Объяснение:
Замысел поэмы о монахе, рвущемся на свободу, Лермонтов вынашивал десять лет. В поэму “Мцыри ” Лермонтов включил строки из своих ранних поэм.
Лермонтов страстно протестовал против всех видов рабства, боролся за право людей на земное человеческое счастье.
Сосланный весной 1837 года на Кавказ, он проезжал по Военно-Грузинской дороге. Близ станции Мцхеты, под Тифлисом, существовал некогда монастырь. Здесь встретил поэт блудившего среди развалин и могильных плит дряхлого старика. Это был монах-горец. Старик рассказал Лермонтову, как ещё ребёнком был взят в плен русскими и отдан на воспитание в монастырь. Он вспоминал, как тосковал тогда по родине, как мечтал вернуться домой. Но постепенно свыкся со совей тюрьмой, втянулся в однообразную монастырскую жизнь и стал монахом.
Рассказ старика, который в юности был в мцхетском монастыре послушником, или по-грузински “Мцыри”, отвечал собственными мыслями Лермонтова, которые он вынашивал много-много лет. В творческой тетради семнадцатилетнего поэта читаем: “Написать записки молодого монаха 17-ти лет. С детства он в монастыре, священных книг, ничего не читал. Страстная дума таится – Идеалы.”
Но поэт не мог найти для этого замысла воплощения: всё написанное до сих пор не удовлетворяло. Самое трудное заключалось в слове “идеалы”.
Прошло восемь лет, и Лермонтов воплотил свой старый замысел в поэме “Мцыри”. Родной дом, отчизна, свобода, жизнь, борьба – всё соединилось в едином лучезарном созвездии и наполняет душу читателя томительной тоской мечты.
Гимн высокой “пламенной страсти”, гимн романтическому горению – вот что такое поэма “Мцыри”:
Я знал одной лишь думы власть,
Одну – но пламенную страсть …
В своей поэме Лермонтов стремился противопоставить своим безвольным и бессильным современникам смелого и свободолюбивого человека, готового пойти на всё для достижения поставленной цели, готового до конца отстаивать свою свободу.
Стремление к свободе стало у Лермонтова “тоской ” по воле, сделалось страстью, охватившей всё существо человека. В обстановке, сложившейся после 1825 года, поэт не потерял веры в революционное дело. Побеждает стремление “действовать”, как писал поэт. Романтическая мечта создаёт нового героя, волевого и сильного, пламенного и мужественного, готового, по мнению Лермонтова, к дальнейшей борьбе