Бірінші дүниежүзілік соғыс, оның артын ала келген революциялық өзгерістер, бүкіл Кеңес елінің кеңістігін қамтыған азамат соғысы қазақ даласына да орасан зор ауыртпалықтар ала келді. 1916—1921 жылдар арасында аштықтан қырылған және оққа ұшқан қазақтардың саны 800 мыңға, ал атамекенінен көшіп кеткендердің саны 200 мың адамға жетті. Бұл сол кезеңдегі қазақ халқының шамамен бестен бір бөлігі еді. Ал 1921— 1922 жылдардағы ашаршылық қазақ қоғамын біржолата тұралатып кетті. Шаруашылық дағдарысы жұмыссыздардың санын күрт өсіріп, кедей-жатақтардың қоғамдағы үлес салмағын ұлғайтып жіберді. Жаңа ғана орнаған кеңестік билік күйзеліске ұшыраған қоғамның әл-ауқатын жөндеу және жақсарту қамына кірісудің орнына ең алдымен саяси мәселелерді шешуге басымдылық берді.
С 1357 года Мамай занимал должность беклярбека-одну из главных в Золотой Орде, но так как не происходил от Чингисхана, то не мог стать ханом. Поначалу он Москве, в частности, освободил из плена митрополита Алексия, но в 1370 году отнял княжество у Дмитрия и передал его другому князю, Михаилу, с тех пор начинается "великое розмирье", закончившееся Куликовской битвой, Мамай бежал на родину, в то время как его теснил законный потомок рода Чингисхана Токтамыш. В битве "на Калках" в 1381 году Мамай потерпел поражение и бежал, а вскоре был убит.
Конечно есть плюсы,это революция положила начало смены патриархальной России на революционную.Во-первых на требование революционеров ограничить абсолютную монархию,Николай 2 создал Российскую Гос думу,также начались формироваться полит партии.Как мы знаем Николай 2 ввел жесткую политику,насильствнно русифицирую другие народы.Путем революции нац политика по отношению к народом,смягчилась.Создавались некие кооперативы,защищающие права людей.Главный итог можно сказать изменение самосознания людей,они получили то,ради чего они боролись.
Бірінші дүниежүзілік соғыс, оның артын ала келген революциялық өзгерістер, бүкіл Кеңес елінің кеңістігін қамтыған азамат соғысы қазақ даласына да орасан зор ауыртпалықтар ала келді. 1916—1921 жылдар арасында аштықтан қырылған және оққа ұшқан қазақтардың саны 800 мыңға, ал атамекенінен көшіп кеткендердің саны 200 мың адамға жетті. Бұл сол кезеңдегі қазақ халқының шамамен бестен бір бөлігі еді. Ал 1921— 1922 жылдардағы ашаршылық қазақ қоғамын біржолата тұралатып кетті. Шаруашылық дағдарысы жұмыссыздардың санын күрт өсіріп, кедей-жатақтардың қоғамдағы үлес салмағын ұлғайтып жіберді. Жаңа ғана орнаған кеңестік билік күйзеліске ұшыраған қоғамның әл-ауқатын жөндеу және жақсарту қамына кірісудің орнына ең алдымен саяси мәселелерді шешуге басымдылық берді.