Химиялық тепе-теңдік — бір немесе бірнеше қарама-қарсы жүретін қайтымды реакциялар жылдамдықтарының теңескен күйі. Қайтымды реакция аяғына дейін жүрмейді, ол басталғанда тура жүретін реакцияның жылдамдығы (v1) жоғары, кері реакция жылдамдығы (v2) баяу болады. Тура реакция жүрген сайын реакцияға алынған заттың концентрациясы азайып, v1 — жылдамдығы кемиді, керісінше, тіке реакциядан пайда болған өнімнің концентрациясы артып, v2 күшейеді. Біртіндеп екі реакция жылдамдығы теңеседі: v1=v2. Осындай жағдайды химиялық тепе-теңдік деп атайды. Тепе-теңдік орнағанмен қарама-қарсы бағытталған екі реакция да тоқтамай жүре береді. Егер сыртқы жағдай (қысым, концентрация, температура) өзгермесе реакция жылдамдықтары тең болып, химиялық тепе-теңдік орнаған қалпында қала береді, сондықтан оны жылжымалы немесе [динамикалық] тепе-теңдік деп те атайды. Реакцияласушы жүйенің бір тепе-теңдік күйден басқа басқа тепе-теңдік күйге ауысуын химиялық тепе-теңдіктің ығысуы дейді. Химиялық тепе-теңдік орнаған кездегі реакцияға қатысқан әр заттың концентрациясы тепе-теңдік концентрациясы деп аталады. Химиялық тепе-теңдікті сан жағынан сипаттайтын көрсеткіш тепе-теңдік константасы (тұрақтысы) (К) деп аталады: aA+bB=pP+qQ, мұндағы бас әріптер — заттардың формулалары, кіші әріптер — реакциядағы молекула сандарын көрсететін коэффициенттер. Тепе-теңдік константасы тура және кері реакциялардың жылдамдық константаларының (k1,k2) қатынасы деп те аталады: K=k1/k2. К — белгілі температурада тура реакция өнімдері мен реакциясы алынған заттардың мольдік көбейтінділерінің қатынасын көрсететін тұрақты шама. Тепе-теңдік константасының теңдеуі реакцияға қатысқан заттардың тепе-теңдік концентрацияларының бір-біріне тәуелділігін көрсетеді. Химиялық тепе-теңдікті зерттеудің теориялық және практикалық маңызы бар.
Понятие атом возникла в древнем мире для обозначения частиц вещества. в переводе с греческого означает "неделимый". после открытие явления радиоактивности было доказано что атом имеет сложное строение, состоит из более мелких элементарных частиц. резерфорд предложил планетарную модель атома (аналогично солнечной системе). атомное ядро, в котором вся масса атомов состоит из протонов и нейтронов. протоны имеют заряд равный + 1 и массу равную 1. нейтроны не имеют заряда имеют массу равную массе протона (=1). электроны вращаются вокруг положительно заряженного ядра, имеют заряд -1 и маленькую массу, которой можно пренебречь. суммой протонов и нейтронов называется массовое число. так как атом электронейтрален, то число протонов и электронов в атоме одинаково. оно равно порядковому номеру элемента. порядковый номер элемента определяет: 1. общее число электронов в атоме, 2. число протонов в ядре атома, 3. число нейтронов равно разности относительной атомной массы (ar) и порядкового номера. с точки зрения строения атома, элемент- это совокупность атомов с одинаковым зарядом ядра. разновидности атомов одного и того же элемента, имеющие одинаковый заряд ядра, но разное массовое число, называются изотопами. изотопы существуют в природе и их можно получить в результате ядерных реакций. элементы, встречающиеся в природе, являются смесью изотопов. с (углерод) имеет 3 изотопа: +6с12, +6с13, +6с14 (+6-иднекс слева внизу; 12,13,14- степени слева наверху). для водорода h известны три изотопа: +1н1- протий, +1н2- дейтерий, +1н3- тритий (+1-иднекс слева внизу, 1,2,3- степени слева наверху). ядерные реакции происходят на солнце а также люди научились проводить их на земле. изотопы одного и того же элемента имеют разные относительные атомные массы, поэтому относительная атомная масса элемента является средним значением атомных масс природных изотопов с учётом их содержания в природе. ar (cl)= 35,5 35^cl; 37^cl. ar (cl)= 35,5×0,75+37×0,25/2=35,5.
При обычных условиях с водой взаимодействует до половины растворенного в ней с12 и значительно меньшие кол-ва вr2 и i2. при повыш. температурах хлор и бром разлагают воду с образованием hhal и о2. при пропускании паров воды через раскаленный уголь она разлагается и образуется т. наз. водяной газ: н2о + с со + н2. при повышенной температуре в присутствии катализатора вода реагирует с со, сн4 и др. , напр.: н2о + со со2 + н2(кат. fe); н2о + сн4 со + зн2 (кат. ni или со). эти р-ции используют для пром. получения н2 .
Химиялық тепе-теңдік — бір немесе бірнеше қарама-қарсы жүретін қайтымды реакциялар жылдамдықтарының теңескен күйі. Қайтымды реакция аяғына дейін жүрмейді, ол басталғанда тура жүретін реакцияның жылдамдығы (v1) жоғары, кері реакция жылдамдығы (v2) баяу болады. Тура реакция жүрген сайын реакцияға алынған заттың концентрациясы азайып, v1 — жылдамдығы кемиді, керісінше, тіке реакциядан пайда болған өнімнің концентрациясы артып, v2 күшейеді. Біртіндеп екі реакция жылдамдығы теңеседі: v1=v2. Осындай жағдайды химиялық тепе-теңдік деп атайды. Тепе-теңдік орнағанмен қарама-қарсы бағытталған екі реакция да тоқтамай жүре береді. Егер сыртқы жағдай (қысым, концентрация, температура) өзгермесе реакция жылдамдықтары тең болып, химиялық тепе-теңдік орнаған қалпында қала береді, сондықтан оны жылжымалы немесе [динамикалық] тепе-теңдік деп те атайды. Реакцияласушы жүйенің бір тепе-теңдік күйден басқа басқа тепе-теңдік күйге ауысуын химиялық тепе-теңдіктің ығысуы дейді. Химиялық тепе-теңдік орнаған кездегі реакцияға қатысқан әр заттың концентрациясы тепе-теңдік концентрациясы деп аталады. Химиялық тепе-теңдікті сан жағынан сипаттайтын көрсеткіш тепе-теңдік константасы (тұрақтысы) (К) деп аталады: aA+bB=pP+qQ, мұндағы бас әріптер — заттардың формулалары, кіші әріптер — реакциядағы молекула сандарын көрсететін коэффициенттер. Тепе-теңдік константасы тура және кері реакциялардың жылдамдық константаларының (k1,k2) қатынасы деп те аталады: K=k1/k2. К — белгілі температурада тура реакция өнімдері мен реакциясы алынған заттардың мольдік көбейтінділерінің қатынасын көрсететін тұрақты шама. Тепе-теңдік константасының теңдеуі реакцияға қатысқан заттардың тепе-теңдік концентрацияларының бір-біріне тәуелділігін көрсетеді. Химиялық тепе-теңдікті зерттеудің теориялық және практикалық маңызы бар.
Объяснение:
надеюсь немножка