Объяснение:
Писатель был занят написанием этого произведения несколько месяцев (с июля по ноябрь 1857 года). Писал тяжело и медленно, ведь болезнь и усталость уже давали о себе знать. Кто является прототипом Аси, точно не известно. Среди версий преобладает точка зрения о том, что автор описал свою незаконнорожденную дочь. Также в образе могла отразиться судьба его сестры по отцовской линии (ее матерью была крестьянка). Тургенев по этим примерам хорошо знал, что чувствует подросток, оказавшийся в таком положении, и отразил свои наблюдения в повести, показав весьма щекотливый социальный конфликт, виной которому был и он сам.
Произведение «Ася» было закончено в 1857 году и опубликовано в «Современнике». История повести, рассказанная самим автором, такова: однажды Тургенев в немецком городке увидел пожилую женщину, которая выглядывала из окна на первом этаже, и головку молодой девушки этажом выше. Тогда он решил вообразить, какой могла бы быть их судьба, и воплотил эти фантазии в форме книги.
Белоснежка! Эту старинную народную сказку когда-то записали братья Гримм. Потом многие великие писатели, каждый по-своему, описывали, как злая мачеха усыпила красавицу Белоснежку отравленным яблоком и как прекрасный принц поцеловал ее и оживил. На этом кончалась сказка. Но замечательная детская писательница Софья Прокофьева пошла дальше. Она написала целую серию увлекательных приключений принцессы Белоснежки - порой забавных, а порой полных опасностей и тайны. В этой книге прекрасную Белоснежку похищает король Торп и заточает в своем заколдованном замке Абламор. Для чтения взрослыми детям.
Эссе
Әр дәуірдің өз батыры, өз заманына лайық тұлғасы өмір сүрді. Халық олардың еңбегіне қарай ұлықтап, беделдерін көтерді. Себебі, батырдың міндеті елін қорғау, жерін жаудан аман алып қалу.
Өткен тарихта “батыр” деген ұғымға нағыз ерлер, қолына найза, үстіне сауыт киіп, қылышын қанға малған азаматтар кірді. Олар сыртқы жаумен күресіп, елдің тыныштығын сақтады. Яғни, халық жүрегіндегі “батыр” түсінігі елін жаудан қорғайтын, мемлекеттің тыныштығын сақтайтын ерлер еді.
Араға ғасырлар салып батырлардың орнына қоғам қайраткерлері, білімді және білікті азаматтар шықты. Олар қолдарына найза алып жауға шаппаса да, қалам алып ұрпақ өсірді. Олардан сусындаған ұрпақ елдің ертеңі үшін аянбай тер төгуге аттанды.
Заман ауысып ХХІ ғасырдың табалдырығын да аттадық. Бүгін батырлардың дені әлеуметтің ортасында емес, әлеуметтік желінің ар жағында отыр деп кекетіп жатамыз. Шындығында осы ғасырдың, осы кезеңнің батыры кім? Олардың ерлігі қандай?
ХХІ ғасырдың батыры – дипломат
Дипломат – кешегі елші. Атауы ресмиленді дегеніміз болмаса, мәні осы елшімен астасып жатыр.
Дипломат – сыртқы қатынас органдарының дипломатиялық қызметкерлеріне берілетін жоғары дипломатиялық дәреже. Толық әрі ресми атауы – Төтенше және Өкілетті Елші.
Дипломат түсінігі 1961 жылы Вена конвенциясында бекітілді.
Белгілі дипломат Сағынбек Тұрсыновтың пікіріне салсақ: “Дипломат – екі ел арасындағы көпір”.
Қазақта “Елдестірмек елшіден, жауластырмақ жаушыдан” деген мақал қалған. Аталы сөздің түбін тауып айтқан бұ халықтың елшіге деген құрметі ерекше болған.