Қаныш Имантайұлы 1899 жылдың 12 сәуірінде қазіргі Павлодар облысының Баянауыл ауданында (бұрынғы Семей губерниясының Павлодар уезіндегі Ақкелін болысы) Имантай бидің отбасында дүниеге келді. Нәрестеге - Ғабдул-Ғани деген есім берілді. Үлкен ұлы Ғабдул-Ғазизді еркелетіп Бөкеш деген сияқты, Ғабдул-Ғаниын да анасы Әлима "Ғаниым, Ғанышым" деп атаған. Бала облыстық мектепке барғанда журналға есімі Қаныш болып жазылып кеткен. Арғын тайпасы Сүйіндік руы Қаржас бөлімінен шыққан[2][3].
Сауатын ауыл молдасынан ашқан болашақ ғалым, кейін Шорман ауылында орналасқан мектепке қатынай бастайды. Төрт жылдық бағдарламаны үш жылда аяқтайды. 1911 жылдан бастап Павлодардағы 2-сыныпты орыс-қазақ училищесіне аттанады. Аталған білім ордасын мерзімінен бір жыл бұрын бітіріп шығады.
в рассказе «о любви» герой алехин повествует собеседникам о неудачной своей любви: живя в деревне, он познакомился со своими соседями лугановичами - парой - и полюбил анну алексеевну, которая также ответила ему взаимностью. но эта любовь ничем не заканчивается в итоге: герои расстаются в вагоне поезда, увозящего анну алексеевну на курорт, понимая, что все потеряли, попусту потратив данное им время.
основной темой рассказа «о любви» является «футлярность» . алёхин и анна, полюбившие всею душою чисто и бескорыстно, вместо того, чтобы открыть свои чувства, бояться, начинают думать и выдумывать, при этом отбрасывая настоящие чувства в сторону. исключая её саму, они низводят любовь на уровень только материальных проблем и ценностей, где она перестает существовать; на «сцену» выходят голая логика и тупой, жесткий рационализм.