Батырлар ерлігі ешқашан ұмытылмас. Мәңгі елдің жадында. Себебі олар өшпес батырлық, ерлік көрсетті. Олардың халыққа жасаған еңбегі, халық жадынан мәңгі қалды.Батырлар өз елі үшін басын қатерге тікті. Ешбір батыр атақ-даңқ үшін жаумен күреспейді.Тек өзінің халқы мен ел-жұртты үшін күреседі. Мысалы:Қанжығалы Бөгенбай батыр, Қабанбай батыр, Наурызбай батыр, Райымбек батыр, Қарасай батыр сынды батырлар. Бұлардың еңбектері ел арасында кеңінен таралған. Аттары өшпес болып тарихта қалды.
Сонымен қатар Ұлы Отан соғысының батырларыныңда еңбектері ұмытылмай осы күнге дейін жетті. Мысалы Бауыржан Момышұлы, Мәлік Ғабдуллин
К старому козацкому полковнику Тарасу Бульбе приезжают после выпуска из Киевской академии два его сына - Остап и Андрий. Два дюжих молодца, здоровых и крепких лиц которых ещё не касалась бритва, смущены встречей с отцом, подшучивающим над их одеждой недавних семинаристов. Старший, Остап, не выдерживает насмешек отца: «Хоть ты мне и батька, а как будешь смеяться, то, ей-Богу, поколочу!» И отец с сыном, вместо приветствия после давней отлучки, совсем нешуточно тузят друг друга тумаками. Бледная, худощавая и добрая мать старается образумить буйного своего мужа, который уже и сам останавливается, довольный, что испытал сына. Бульба хочет таким же образом «поприветствовать» и младшего, но того уже обнимает, защищая от отца, мать.
